"ซิตี้ อ๊อฟ ก๊อด"
ฉิบหาย! ไก่หนีไปแล้วโว้ย! ไปจับไก่ตัวนั้นมาเร็ว!
จับมาให้ได้!
ถ้ารูปใช้ได้ ฉันคงได้งานหนังสือพิมพ์ทำแน่
แกคิดอย่างงั้นรึ รอคเกต
ต้องลองเสี่ยงดู
แกคิดจะเสี่ยงถ่ายรูปเนี่ยนะ? ลืมซะเถอะ
แกคิดว่าฉันอยากเจอ ไอ้เวรนั่นมากนักเหรอ?
จับไก่ตัวนั้นให้หน่อย! ไอ้เวร!
ข้าบอกให้จับไก่ให้หน่อยไงวะ!
ถอยไปเลยเว้ย!
จับไก่มาให้ได้!
ถ้าไอ้เซจ้อยมันจับแกได้ล่ะก็ ตายแน่ๆเลยว่ะ
เออน่า ให้มันเจอข้าจริงๆซะก่อนเหอะ
ไอ้หนู จับไก่ให้หน่อยสิ!
จับไก่ให้หน่อย!
ตายโหง! ตำรวจมา!
อย่าหนีสิวะ!
เอานั่นมาให้ฉัน
เฮ้ย ไอ้หัวแตงโม!
ไอ้ตุ๊ดหน้าเหียก!
รูปหนี่งใบอาจเปลี่ยนแปลงชีวิตผม จากหน้ามือเป็นหลังมือก็จริง..
แต่ในเมืองแห่งพระเจ้าที่นี่ ถ้าคุณหนี คุณโดนเล่น..
แต่ถ้าคุณอยู่คุณก็โดนเล่นเหมือนกัน
มันเป็นแบบนั้น มาตั้งแต่ผมยังเด็กแล้ว
ทศวรรษที่หกสิบ
ไม่มีน้ำยาเลยว่ะ!
ไปเก็บบอลสิวะ!
โคตรไร้น้ำยาเลยว่ะ!
เฮ้ย!
เอาบอลมา ฉันอยากเล่นว่ะ
อยากลองดีรึไงวะ?
ไปเลยไป! แกชื่ออะไรวะ?
โทษที ผมลืมแนะนำตัวไป..
ฉันชื่อรอคเกต
ขอแนะนำอะไรอย่างนะ ไอ้รอคเกต
แกอย่าให้เด็กนั่นแตะบอลลูกนั้นเชียว
เล่นโคตรห่วยเลย
นั่นชาร์คกี้ ถ้าจะให้เล่าเรื่อง เมืองแห่งพระเจ้าให้ฟังล่ะก็
ผมต้องเริ่มที่เขาก่อน
แต่การจะเล่าเรื่องของพี่เขาเนี่ย
ผมต้องเล่าเรื่อง ของสามสหายหน้ามลด้วย
ว่าไง ชาร์คกี้? รถแก๊สจะมาแล้วนะเว้ย
มัวรอหาอะไรอยู่วะ? คงไม่ได้กลัวจนหางจุกตูดหรอกนะ
เรื่องราวของสามสหายหน้ามล
สามสหายหน้ามล เป็นที่เลื่องลือไปทั่วเมืองแห่งพระเจ้า
ชาร์คกี้
คเซปเปอร์
และกูส
ส่วนพวกที่ติดสอยห้อยตามเสมอ
ก็มีเต๋าจ้อยกับเบ็นเน่น้องชายพี่ชาร์คกี้
ส่วนผมไม่ค่อยจะกล้าติดตาม พี่ชายตัวเองนักหรอก
เร็ว ไอ้บื้อ!
ไปเร็ว!
หยุดไอ้เวรนี่ให้ได้!
จอดนะเว้ยไม่งั้นฉันยิงแน่ ไอ้ตูดหมึก!
ลงมา!
เร็ว ไอ้กร๊วก! ส่งเงินมา!
ใครเอาแก๊สบ้าง?
เอามาอีก! แกอยากตาย เพราะเงินเจ้านายพ่อแกรึไง?
ตรงนี้เงินเพียบเลยว่ะ!
เห็นยัง ไอ้กร๊วกเอ้ย?!?
ฉิบหาย! ตำรวจ!
แยกกันไป! ฉิบหายหมดเลย!
ตอนนั้นผมนึกว่า สามสหายหน้ามลเป็นกุ๊ย
ที่น่ากลัวที่สุด ในริโอ เดอ จาเนโรเสียอีก
เอ้านี่! ไปซื้อบอลมาเล่นกันใหม่ซะไป!
เอาเข้าจริงๆ พวกนี้นะ มือสมัครเล่นชัด ๆ
รวมทั้งพี่บื้อพี่ผมด้วย
เอาเงินนี่ไปให้พ่อนะ
แต่ห้ามบอกเชียวล่ะว่าได้มาจากพี่ ตกลงมั้ย?
โอเค
เฮ้ย ไอ้ยาว!
ว่าไง?
รู้มั้ยว่าฉันได้มาเท่าไหร่
เรามากันที่เมืองแห่งพระเจ้านี้
โดยมุ่งหวังจะได้พบกับ ความสมบูรณ์พูนสุข
มีหลายครอบครัวที่ไร้ที่พักอาศัย เนื่องจากประสบอุทกภัย..
รวมทั้งการวางเพลิงไล่ที่ในสลัม
ไฟข้างทาง! เราจะมีไฟฟ้าใช้กันแล้วโว้ย!
คนมีอำนาจในรัฐบาลไม่นิ่งดูดายอยู่แล้ว
ไม่มีที่พักอาศัยใช่มั้ย?
มาที่เมืองแห่งพระเจ้านี่สิ!
ไม่มีไฟฟ้า ถนนลาดยาง หรือระบบขนส่งอะไรหรอก
แต่เป็นถึงคนมีอำนาจซะอย่าง ปัญหาของเราก็หายห่วง
ภาพลักษณ์ของเราน่ะ ห่างไกลจากรูปในโปสการ์ด
ริโอ เดอ จาเนโรตั้งแยะ
คิดว่าสักวัน ฉันจะได้เป็นไลฟ์การ์ดมั้ยวะ?
ไม่รู้สิ
เป็นไลฟ์การ์ด ดีกว่าเป็นคนขายปลาเชียวนะ
ฉันไม่อยากขายปลาหรอก เหม็นจะตาย
พูดงี้ดูถูกพ่อแกรึไง?
เปล่า
งั้นแกอยากเป็นอะไรล่ะ?
ไม่รู้สิที่รู้ๆก็คงไม่เป็นนักเลง หรือตำรวจแน่ๆ
ทำไมล่ะ?
กลัวถูกยิงน่ะสิ
เอาไอ้นั่นไปห่างๆเลยนะเว้ย
ประสาทรึไงวะ? เอาปืนจ่อพี่งั้นรึ?
อย่าถือมันเลย ไอ้บื้อ ไอ้เซมันลูกน้องฉันเหมือนกันนะเฟ้ย
ใช่ ฉันก็นักเลงเหมือนกันนะ
วันนี้ได้จากรถแก๊สนิดเดียวเอง
แล้วไง? เราปล้นรถแก๊สกันทุกวันก็ได้
วันนี้คัน พรุ่งนี้คัน
ไม่ล่ะ ปล้นบ้านคนรวยท่าจะดีกว่าว่ะ
นั่นน่ะเป็นทางเดียว ที่เราจะไปจากที่นี่ได้
ทำตามแผนน้องดีกว่า
โป๊ะเชะ ไอ้เบื๊อกนี่ชักจะ มักใหญ่ใฝ่สูงไปซะแล้ว!
เคลิ้มทีไรพูดจาเหลวไหลทุกที
ขี้ยาอย่างพวกแกเทียบขี้ตีน มันไม่ติดหรอกว่ะ
มีแผนอะไรว่ามา ไอ้หนู?
การจะเป็นนักเลงตัวจริง จำเป็นต้องใช้ยิ่งกว่าปืนเสียอีก
นับว่ามีความคิดสร้างสรรค์
- ซึ่งไอ้เซมันก็มีตรงจุดนั้น - โรงแรมนั้นใช่เปล่า?
ใช่
พอได้เงินแล้วเผ่นเลย ห้ามฆ่า
ขอไอ้นี่บ้างสิ
ห้ามจับปืนฉัน
ห้ามทำแบบนั่นอีกนะเว้ย
อย่าชี้หน้าสิวะ อย่ามาชี้หน้าฉัน!
เลิกทำตัวเป็นเด็กๆสักที!
นี่ของมึง
แจ๋ว! ลุยเลย!
อย่าเพิ่ง!
ว่าไงนะ?
แกเฝ้าอยู่นี่เหละ
ถ้าตำรวจมาให้ยิงหน้าต่างบานนั้นนะ
ทำไมต้องฉันล่ะ? ให้ไอ้บ้านั่นทำสิ
พอที
ฉันคิดแผนนี้ให้ฟรีๆ
ทั้งๆที่ไอ้เวรนั่น ไม่คิดอะไรเลยใช่รึเปล่า!
ก็แกมีแต่ความคิดนี่หว่า
ใช่สิ
แกยังเป็นเด็กอยู่นะ คุ้มกันให้เราละกัน ตกลงเปล่า?
เดี๋ยวแกได้ออกโรงแน่น่า
แกจะรีบร้อนอะไรๆว่ะ
คอยอยู่นี่แหล่ะ
ทางออก
นี่คือการปล้น ไอ้หอกเอ้ย
พวกแกน่าจะไปทำการทำงาน หรือเล่าเรียนซะมากกว่า
ไม่เห็นจะเหมือนนักเลงตรงไหน
ทำไมไม่ไปเรียนหรือทำงานกันล่ะ?
เงียบน่า! นังตัวแสบ!
เสร็จยัง คลิปเปอร์?
เข้าไปเลยใช่เปล่า?
ไม่ได้สั่งอะไรสักหน่อย
แถมฟรีเว้ย ส่งเงินมา!
เงียบไว้ ส่งเงินมาดี ๆ
- อย่าเล็งปืนมาสิ.. - กระเป๋าตังค์!
เฮ้ยพวกแก!
นี่มันซ่องแบบไหนกันวะ?
พี่มาจากโบสถ์ใช่มั้ยเนี่ย?
ใช่แล้ว น้องชาย
ส่งเงินมา!
ผู้หญิงเลว!
ทั้งอ้วนทั้งยานเชียวนะแก
อยากโดนแทนมันรึไง?
เกิดอะไรขึ้น?
ตำรวจมา!
เผ่นเร็ว!
เอารถคันนั้น! เดี๋ยวข้าไปเอาตัวไอ้เซมา!
เยซูเจ้า รถโคตรเจ๋งเลย!
เวรล่ะสิ ไอ้เซหายหัวไปแล้ว
เดี๋ยวก็โดนพ่อยิงเอาหรอก ไปเถอะ!
ชะลอหน่อยสิ!
ไหนว่าขับเป็นไงวะ!
เป็นสิน่า เฉยๆไว้เหอะ!
เลี้ยวสิวะ! ระวัง!
โธ่ ไอ้นรกหอกหักเอ๊ย!
ข้าไม่ได้ตั้งใจนะเว้ย!
ไม่มีใครเห็นอะไรทั้งนั้น!
หุบปากเอาไว้ เข้าใจมั้ย?
เดี๋ยวโว้ย ข้อเท้าฉันเจ็บ!
กูสข้อเท้าเจ็บ
โคตรเจ็บเลยว่ะ
พามันเข้าป่าไป เดี๋ยวฉันจะยิงล่อตำรวจเอง
เราเชื่อมั่นในพระเจ้า
เอาโทรศัพท์มาสิ เพ็นกวิน
พี่เตี้ยก็เป็นอีกหนึ่งคนดัง ในเมืองแห่งพระเจ้า
แต่เวลานี้ ยังไม่ถึงเวลาจะเล่าเรื่องเขา
เจ็บชิบเป๋ง
เงียบน่า
แกมันโคตรสำออยเลยว่ะ
ปีนขึ้นมา!
ไม่มีใครเห็นเหตุการณ์เลยรึไง?
พิลึกเว้ย! ทั้งๆที่รถชนโครมเข้ามา
แต่ดันไม่มีใครเห็นอะไรเลย!
เอ็งคงไม่เห็นเหมือนกันใช่มั้ย?
ตามเคย
ไม่มีใครรู้เห็น!
เกิดเรื่องอะไรวะ ไอ้เตี้ย?
พวกมันไปแอบในป่า
เฮ้ย ไอ้หัวแตงโม
ฉันว่าพวกมันแอบกัน อยูในป่าแหงๆเลยว่ะ
พวกเวรจัญไร มันแอบอยู่ในป่าแน่ๆ
ฟีเซปี้ ล็อกรถไว้ รานเจล มากับอั๊ว
ไม่เห็นอะไรเลยว่ะ แม่งเห็นกันได้ไงวะ?
ป่าบ้าๆ
พวกมันโกยมาจากโรงแรมมาเยอะเลย
ฉันรู้แล้ว
ถ้าเรารับเงินไว้จะเป็นไง?
แกจะบ้ารึ?
เรื่องนั้นฉันไม่ขอยุ่งเกี่ยวโว้ย!
แค่อยากกำจัด ไอ้พวกนรกนี่ให้สิ้นซากเสียที
ว่าไงนะ? ตั้งแต่ที่มันก่อเหตุปล้น
ไอ้นิโกรพวกนั้นน่ะเหรอ?
จะจับพวกมันน่ะไม่ยากหรอก
ฉันมีสายอยู่ในเมืองของพระเจ้า
ได้ยินเสียงปืนลั่นรึเปล่า?
ถ้าจับพวกมันได้สักตัวล่ะก็ จะฆ่าทิ้งแม่งทันทีเลย!
มารากาน่า!
เปิดประตูหน่อย!
มีอะไร?
ตำรวจไล่จับฉันอยู่น่ะสิ!
ชาร์คกี้!
ตำรวจไล่จับฉันอยู่! ขอแอบหน่อย!
งั้นก็รีบๆเข้ามา
บ้าฉิบเป๋ง
ฉันนึกว่าตำรวจ จะอยู่ข้างล่างกันทั้งคืนเสียอีก
ฉันคงหลอนไปเอง
แกดูดอะไรเข้าไปเหรอวะ?
แกมีงานทำใช่มั้ยวะ?
ใช่
เป็นไงวะ? ชาวบ้านเขาว่าไงกันบ้างล่ะ?
ฉันทำงานกับพ่อน่ะ
คนเป็นพ่อเนี่ย พูดจาน่ารำคาญฉิบหาย
แกรู้อะไรมั้ย พี่กูส?
ฉันจะหนีไป ยังไม่อยากตายว่ะ
ชีวิตนักเลงไม่เหมาะกับฉัน
เดี๋ยว! ตำรวจยังอยู่นะเฟ้ย
ฉันไม่สนแม่งแล้ว
ฉันจะกลับเข้าโบสถ์
ลูกขอเอ่ยถึงพระเป็นเจ้าดังนี้
พระองค์ทรงเป็นที่พึ่งพิงของลูก
ลูกเชื่อมั่นศรัทธาในพระองค์
ลูกหาได้กลัวเกรงต่อความสยดสยองใด ๆ
หรืออาวุธร้ายใด ๆ ไม่ว่าจะยามไหนก็ตาม
หยุดนะ ไอ้พวกกุ๊ย! อย่าขยับ
หยุด ไม่งั้นฉันยิง!
ลูกขอพึ่งพิงภายใต้ร่มไทร แห่งพระผู้เป็นเจ้า
การปล้นโรงแรมครั้งนั้น นับว่าโหดร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์
โชคชะตาของโจรร้ายนั้น ลงเอยกันไปคนละแบบ
ฉันไม่คิดว่าไอ้นี่ มันเกี่ยวข้องกับการปล้นว่ะ
ดูนี่สิ
ไอ้นี่มันคนงาน ไม่ใช่นักเลง
เดี๋ยวจะทำให้เป็นอยู่นี่ไง
โชคชะตา ของคลิปเปอร์ กลับสู่อ้อมอกของพระเจ้า
ส่วนพี่ชาร์คกี้ก็อยู่ในกำมือของเบร์นิซ
ส่วนพี่กูสก็อยู่ในกำมือของพ่อ
ทำไมแกต้องก่อเรื่องด้วยนะ?
คิดว่าพ่อโง่หรือวะ?
ต่อจากนี้ไปแกต้องมาทำงานกับพ่อ!
น้องชายแกจะคอยจับตาดูแก!
ถ้าฉันจับได้ว่าแก ไปลักเงินชาวบ้านเขามาล่ะก็..
ฉันฆ่าแกทิ้งแน่! แกก็ด้วย!
ไปเปลี่ยนชุดซะ! แกต้องเริ่มงานทันที!
การมีพี่ชายเป็นนักเลงมันน่าทุเรศชะมัด
พอสุดท้ายก็มักจะถูกคิดบัญชีอยู่เสมอ
ไม่ต้องคิดมากน่า
แต่เดี๋ยวพ่อก็หายโกรธแล้วล่ะ
เอามานะ ไอ้รอคเกต! มันไม่เหมาะกับแกหรอก
แกต้องเรียนอย่างเดียว
พี่ไม่กลัวโดนยิงเอาเหรอ?
พี่เป็นกุ๊ยเพราะโง่ไง
แต่แกฉลาดกว่า แกต้องเรียน
ฉันไปโรงเรียน เพราะไม่อยากทำงานออกแรงน่ะสิ
สัญญากับพี่อย่างนะ..
ว่าแกจะไม่แตะต้องปืนนี่เด็ดขาด สัญญารึเปล่า?
จับมือกัน
เรารีบไปกันดีกว่า
พี่จะขายปลาให้ได้เยอะๆเลย ห้ามขำเชียวล่ะ
ตอนพี่โดนตบหน้า เห็นแกแอบยิ้มนี่หว่า
ฉันเนี่ยนะ?
พี่เห็นน่า
เป็นไรไป ชาร์คกี้? มีอะไรจุกปากอยู่รึไง?
เล่นเอาฉันกลุ้มใจเหมือนกันนะ
ฉันคิดอยู่ว่าจะพูดยังไงกับเธอดี
คิดเป็นเหมือนกันเหรอ?
อย่าเลย เดี๋ยวก็ล่มจมกันพอดี
หัวใจฉันเป็นของเธอแล้ว เพราะงั้นฉันจะทำตามที่ใจคิด
ล้อกันเล่นรึเปล่าเนี่ย?
เธอไม่รู้เรื่องรักแรกพบเลยรึไง?
นักเลงรักไม่เป็นหรอก ดีแต่ใคร่ซะมากกว่า
ฉันพูดอะไรเป็นติไปหมด
นักเลงพูดไม่เป็นหรอก ปากหวานเป็นซะมากกว่า
ก็ได้ พูดไปก็เสียลมปากฉัน ไปเปล่าๆ พอดีกว่า
นักเลงเลิกไม่เป็นหรอก ดีแต่พักชั่วคราวซะมากกว่า
พูดเรื่องรักกับเธอเนี่ยมันยุ่งยากซะจริงๆ
ไม่ใช่รักสักหน่อย นี่มันแผนร้ายชัด ๆ
ฉันรักเธอจริงๆนะ
เธอต้องทำให้ฉันแน่ใจซะแล้วล่ะ
หลังการปล้น
ตำรวจก็บุกตรวจค้นสลัมไม่เว้นวัน
ทุกวันจะมีคนทั้งถูกกระทืบ หรือไม่ก็ถูกจับกุม
แต่ไม่มีใครรู้..หรือเห็นอะไรเลย
ไม่มีใครยอมแจ้งเบาะแสกับตำรวจ
สามเดือนต่อมา
ชาร์คกี้
ทำไมไม่กลับตัวกลับใจเสียทีล่ะ?
แทนที่จะนอนทั้งวันแบบนี้ สู้ไปหางานทำจะดีกว่า
ท่าดีทีเหลว
หมายความว่าไง?
คิดว่าทำงานแล้วทำเงินได้มากงั้นเหรอ?
งั้นก็เชิญเลย ถูกแล้ว ชาร์คกี้
ไอ้ที่ฉันทำอยู่ทั้งวันเนี่ย เธอคิดว่าฉันทำอะไร?
ใจเย็นที่รัก
เธอก็รู้นี่ว่าพี่อยากอยู่กับเธอ
มีลูกแล้วก็ทำไร่ เลี้ยงไก่ ปลูกกัญชาแล้วก็เมาทั้งวัน
ใช่สิ ดีแต่ปากน่ะสิไม่ว่า
พี่น่ะเกือบจะรวย เพราะปล้นโรงแรมนั่นอยู่แล้วเชียว
พูดเป็นเล่น
ตำรวจกำลังควานหาตัวเธอ เพราะมีคนตายในโรงแรมนั้นด้วยนะ!
ใครตาย? เธอพูดถึงอะไรน่ะ?
เธอเห็นมากับตางั้นเหรอ?
ไม่รู้อะไรก็หุบปากเอาไว้ดีกว่า
เธอไม่ได้อยู่ที่นั่นนี่หว่า ฉันเปล่าฆ่าใครทั้งนั้น
ตำรวจเลวๆพวกนั่นสิไม่ว่า
ส่วนฉันก็เป็นคนรับเคราะห์
แถมยังจับไอ้เซไปด้วย
เพราะงั้นห้ามยกเรื่องนี้มาพูดอีก
ฉันไม่สนหรอกว่าใครทำ
ไม่ใช่ฉันแน่
ฉันขอพูดให้จบก่อน
ฉันไม่อยากให้พ่อของลูกฉันเป็นนักเลง
เธอไม่มีใครแล้วนะ!
ไม่มีใคร?
ถูกต้อง
พี่คลิปเปอร์เขาก็ไปบวชแล้ว
เจริญพร!
ส่วนพี่กูสก็ทำงาน
ไอ้คนชอบเลีย!
แล้วเธอล่ะ?
ฉันไม่เปลี่ยน แล้วไง? พวกมันก็แค่ทิ้งฉันไป
งั้นฉันก็จะทิ้งเธอไปเหมือนกัน
ฉันขอแยกตัวไปก่อนละกัน
ถ้าจะไปกับฉันก็เชิญ
ไม่งั้นฉันก็จะไปคนเดียว
ปลามาแล้วจ้า!
พี่ผมสัญญาไว้ว่าจะเลิกก่อเรื่องเด็ดขาด
แต่นักเลงไม่เลิกเด็ดขาดหรอก
เพียงแต่พักชั่วคราวเท่านั้นแหล่ะ
พี่กูสดันไปข้องแวะกับเมียพี่เตี้ยเข้า
ปลาเทร้าท์ก็มีจ้ะ
แต่สำหรับลูกค้าพิเศษอย่างเธอ ต้องปลาช่อนเท่านั้น
นั่นมันปลากระบอกต่างหาก
ผัวเธอ..ไม่ทำการบ้านให้เหรอ?
เปล่า
ผัวฉันเนี่ย ก่อนจะใส่ให้ใส่ฉัน ต้องใช้ลิ้นเลียให้ทุกครั้ง
ราวสักครึ่งชั่วโมงเห็นจะได้
แล้วเคยโดนทางข้างหลังรึยังล่ะ?
คุณพระช่วย ไม่หรอก ไม่เจ็บรึไง?
แรกๆก็นิดหน่อย หลังๆเนี่ยเสียวสุด ๆเลย
แต่เธอต้องใช้กล้วยช่วยนะ
เพราะอะไรเหรอ?
เธออดทำอะไรดี ๆ ไปหลายอย่างเลยนี่ น้องเอ้ย
เธอยัดกล้วยเข้าไป เป็นการอุ่นเครื่องก่อน..
พอเขาเข้าทางหลังมันจะได้สะดวกขึ้นไง
เสียวอย่าบอกใคร
ลองขอผัวเธอดูสิ
ไม่ได้หรอก พี่รู้จักเขาน้อยไปแล้ว
เขาอาจจะตบฉันเอาก็ได้
ลองดูซิ
พวกผู้ชายน่ะ ชอบอะไรวิตถารแบบนั้นอยู่แล้ว
เฮ้ย ไอ้นิโกรจัญไร!
นังชาติชั่ว!
กะหรี่ดอกทอง!
รอคเกต ถอดขาสั้นมาให้พี่เร็ว
ถอดมาเร็ว ไอ้บ้าเอ๊ย!
ไม่มีทาง เดี๋ยวฉันก็โป๊กันพอดี
แกอยากให้พี่แกตายรึไงวะ?
ถอดขาสั้นมา!
พี่ก็เอาเสื้อมาสิ
เร็วสิวะ!
ว่าแล้วเชียว
เราต้องรับเคราะห์แทนไอ้พี่บ้าคนนี้ทุกที
- ไอ้ชาติชั่วนั่นหนีไปแล้ว - นั่นน้องมัน
- ไอ้เด็กเวรนั่นใช่มั้ย? - มันโดนตอนแน่เว้ย!
ปลามาแล้วจ้า! ปลามาขายจ้า!
ไอ้หนู มานี่ซิ
พี่เอ็งไปไหน?
วันนี้เขาไม่มาขายด้วยครับ
ขึ้นรถ
ผมเปล่าทำผิดอะไรนะครับ
ขึ้นรถโว้ย!
แล้วปลาผมล่ะ?
เร็วสิวะ ไอ้หนู!
ผมไม่อยากทิ้งปลาเอาไว้!
ช่างแม่งเหอะ! เอาไอ้นั่นมาซิ
ผมโดนพ่อตีตายแน่ๆ
เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
กลับเหอะ ไม่เจออะไรว่ะ
วันนั้นพ่อผมสาบานไว้ว่า จะไม่ยอมเห็นหน้าพี่ผมอีกเป็นอันขาด
ไปได้แล้ว ฟิเซปี้
แล้วเขาก็จะไม่มีวันได้เห็นอีกต่อไป
ไม่มีใครได้เห็นเขาอีกเลย
เรื่องราวของสามสหายหน้ามล ใกล้จะยุติอยู่รอมร่อแล้ว
ไอ้เซ!
แหม ตายล่ะสิ นึกว่าแกโดนซิวไปซะแล้ว
เดี๋ยวนี้รวยนี่หว่า!
อย่านะเว้ย เบนเน่ นั่นมันเงินเรา
ไอ้เด็กเวร มึงหยุดปาก แล้วส่งเงินมาให้กูซะดี ๆ
เบ็นเน่ บอกชาร์คกี้พี่แกด้วยว่า
ไอ้เตี้ยมันเป็นสายให้ตำรวจ!
ฉันจะไปจากสลัมนี่
แต่พี่เตี้ย ยังมีงานอื่นล้นมืออยู่
ไปดูกันเร็ว
เพื่อนบ้านรายนึงแจ้งตำรวจ ก่อนพระอาทิตย์จะขึ้น
มีข่าวแพร่สะพัดไปถึงในเมือง
"ผัวฝังเมียทั้งเป็นในเมืองแห่งพระเจ้า"
นอกจากผู้สื่อข่าว
ที่เกิดเหตุก็ยังแน่นขนัด ไปด้วยตำรวจเช่นกัน
ส่วนพวกนักเลงก็พากันหนีจากไป
อยากตายรึไงวะ?
แกนั่นแหล่ะที่จะตาย
ถ้าไม่ทำตามที่กูสั่ง แล้วหัดให้ความเคารพผู้หญิงซะบ้าง
ออกรถสิวะ
ข้างหน้ามีตำรวจ
ช่างมันสิวะ ไป
ไปไหน?
ไปไหนก็ได้ไป
เป็นไรอีกวะ?
เมตตาหน่อยสิ ไอ้รถคันนี้มันบุโรทั่งแล้วนา
ไอ้ตูดเอ๊ย! สตาร์ทเครื่องสิวะ!
ต้องเข็นก่อน
ไปเข็นรถสิ ชาร์คกี้!
ไปสิ!
แกเนี่ยนะ?
ยังอยากจับโจรอยู่อีกรึเปล่า? นั่นไง
ไปจับไอ้คนที่อยู่ตรงนั้นมา!
วิ่งเร็วๆ สิ ชาร์คกี้!
จอดรถ!
ทางนี้! มันอยู่ทางนี้!
เราได้ตัวไอ้พวกเวรนี้อีกคนจนได้!
ไอ้ชาติชั่ว! ไอ้ฆาตกร
ในวันที่พี่ชาร์คกี้ตาย
ผมนึกถึงชาวบ้านกับกล้องถ่ายรูป
ผมอยากได้มานานแล้ว
ไปโรงเรียนเหอะ
ว่าไง?
ไปชายหาดกันเหอะ
แต่เรามีสอบกันนะ
แล้วไง?
ทุกคนเขาไปที่ชายหาดกันหมดแล้วนะ
มาเหอะ ไป
เธอใส่บิกินี่มา แต่ดันไม่อยากไปแฮะ
แกเคยพูดไว้ว่าไงนะ?
แสงแดดเป็นของทุกคน
ชายหาดเป็นของผู้ที่เหมาะสมที่สุด
ทศวรรษที่เจ็ดสิบ
ผมซื้อกล้องตัวแรกตอนอายุ 6 ขวบ
ผมเริ่มต้นจากศูนย์ เหมือนคนจนทั้งหลายนั่นแหละ
โดยการใช้นางแบบที่ค่าตัวถูกที่สุดในโลก
ไง ไอ้รอคเกต? เป็นไงบ้างวะ?
พอจะมีโชคบ้างรึยัง?
ยังว่ะ
อังเจเซก้า ผมนี่คลั่งไคล้เธอสุด ๆ
ไง ร็อคเกต ยังถ่ายไม่เสร็จเหรอ?
เธอสวยมาก
แถมยังเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ไม่ซิงแล้วด้วย
ผมอยากเสียความบริสุทธิ์กับเธอนี่แหละ
กับเธอเนี่ยนะ?
เธอมีแฟนแล้ว
แล้วไง? ฉันไม่อิจฉาหรอก
พ่อเธอเป็นถึงจ่าเชียวนะ
ไม่มีใครดีพร้อมหรอกว่ะ
ชิด ๆกันไว้!
ผมเป็นช่างภาพประจำกลุ่มเรา
กลุ่มรักสันติ
ทุกคนยอมจ่าย.. กับการเป็นเจ้าของรูปภาพทั้งหลาย
ฌาโก ถอยไปนิดนึงสิ
ยังงี้ใช้ได้เปล่า?
แจ๋ว
อยากดูดปุ๊นสักตัวว่ะ
ฉันว่าดูดปุ๊นนะ..
ดมโค้กดีกว่า เจ๋งกว่ากันตั้งแยะ
เธอดมกับเขาด้วยเหรอ ฌาโก? ฉันขอดูดเนื้อดีกว่า
ถ้าอยากได้จะไปหามาให้
จริงเหรอ? งั้นรีบไปเอามาสิวะ
แต่ขอเลือกโค้กดีกว่า
นั่นล่ะยาเสพติด
ยาเสพติด!
ปากเธอน่ะสากไปหมดแล้วนะ ฌาโก
ยุ่งจริงๆ!
แกอยากเป็นไลฟ์การ์ดไม่ใช่เหรอ ไอ้ยาว?
ไม่เห็นแกลงน้ำเลย
ว่าไงนะ?
พนันเบียร์กันมั้ยว่าใครจะว่ายเก่งกว่า
เอาสิ
ถ้าอยากได้ปุ๊น เดี๋ยวเราไปเอามาให้ที่บ้านไอ้หมึก
ถึงทีผมเอาใจเธอบ้างแล้ว
ปุ๊นหรือโค้กน่ะเดี๋ยวซื้อให้แน่
ถ้าอยากซื้อของดีราคาถูก ต้องไปหาพี่เบิ้ม
ใคร?
รอคเกต
- ข้างล่างเป็นไงกันบ้าง? - ก็ดี
- แล้วเพื่อนๆล่ะ? - ก็ดีเหมือนกัน
แกอยากซื้อหรือดูดฟรี?
- ซื้อ - งั้นมา เพื่อนยาก
ใคร?
ใคร? ใคร?
นี่เป็นถิ่นของไอ้หมึก
แต่ก็ไม่ได้เป็นของมันเสมอไปหรอก
เฮ้ย ไอ้หมึก
แม่งเอ้ย ไอ้เซ
เอ็งโผล่มาบ้านข้าแบบนี้เนี่ยนะ?
ใครว่าบ้านมึง?
- เรื่องราวของอพาร์ทเม้นท์ - โดน่า เซจ้อยเป็นผู้ริเริ่มขายยาที่นี่..
เพื่อหาเลี้ยงลูกๆเธอ บางครั้งเธอก็ให้ยากับหนุ่มๆฟรีๆ
โดยแลกเปลี่ยนกับอภินันทนาการพิเศษ
หนุ่มคนโปรดของเธอคือ"ไอ้เบิ้ม"
วันนึงมันได้เบิ้มสมชื่อจริงๆ
เซจ้อยอ่อนหัดจนเกินจะยับยั้งมัน
จากการแย่งกิจการของเธอไป
ไอ้เบิ้มใช้เด็กละแวกใกล้เคียงเป็นยี่ปั๊ว
ไหนปุ๊นผมล่ะ?
เสียบก้นแกอยู่ไงล่ะ!
ยี่ปั๊วมือดีที่สุด..มีชื่อว่าแครอท
มันได้รับความเชื่อถือจากไอ้เบิ้ม
จนได้เลื่อนขั้นมาเป็นผู้จัดการ
ไอ้หมึก ของเรา 20 ของแก 5 โอเคมั้ย?
อยู่มาวันนึงคู่ซี้ของแครอทก็โผล่มา
มันชื่ออริสโตเติ้ล
เมียฉันต้องผ่าตัดว่ะ
ครอบครัวมันเคยเลี้ยงดูแครอทเอาไว้
สมัยมันอับจน มันปฏิเสธไม่ลง
ที่จะช่วยเพื่อนฝูงในยามจำเป็น
นี่ยา ฉันอยากได้เงิน ไม่เกินวันศุกร์นะเว้ย
- วางใจได้ เพื่อน - วันศุกร์
ไอ้นี่ซี้ผม เหมือนพี่น้องกัน พี่เบิ้ม
ให้มันอีกอาทิตย์นึงเหอะ
มึงต้องฆ่ามันไม่งั้นกูจะฆ่ามึง
แครอทไม่มีทางเลือก
ฉันบอกแล้วไงว่าวันศุกร์
อย่าทำงี้น่า เพื่อน
แครอทเลยอยากฆ่าไอ้เบิ้มทิ้งซะ
แต่ก็ไม่จำเป็นหรอก
ไอ้เบิ้มดันไม่จ่ายให้ตำรวจ เลยไปตายในคุกซะ
แครอทเลยยึดทุกอย่าง ที่เป็นของไอ้เบิ้มไป
แต่ไม่อยากได้อพาร์ทเม้นท์
ห้องนี้ดันมีแต่โชคร้าย
แครอทเลยยกให้ยี่ปั๊ว ที่มันไว้ใจมากที่สุดคือ
- 150 ถุง - ไอ้หมึก
เราขายได้เยอะแน่น่า
มันเลยได้เขตการค้าไปเพราะเหตุนี้แหละ
แต่ไม่นานนักหรอก
ใคร? ไปดูสิ!
เฮ้ย ไอ้หมึก
บ้าเอ้ย ไอ้เซ
เอ็งโผล่มาบ้านข้า แบบนี้เนี่ยนะ?
ใครว่าบ้านมึง?
เออว่ะ ใครวะ? ไอ้จ้อย?
จ้อยพ่อแกสิวะ! ตอนนี้ข้าชื่อเซแล้วโว้ย
เรื่องราวของเซจ้อย
ไอ้เซมันอยากเป็น เจ้าถิ่นเมืองแห่งพระเจ้ามานานแล้ว
ตั้งแต่ที่มันเคยถูกเรียกว่าไอ้จ้อย
พวกมันสนุกอยู่ฝ่ายเดียว แต่ฉันกลับไม่
ฉันอยากกลับแล้ว อะไรกันอีกวะ?
เพื่อนแกเอาไปหมดแล้วโว้ย!
จะเอาอะไรอีก?
คืนนั้น ไอ้จ้อยเมามัน กับความกระหายที่จะฆ่า..
ทั้งๆที่รู้ว่าชาร์คกี้ไม่ให้อภัยมันแน่ๆ
เพี่อหลีกเลี่ยงจากการถูกลงโทษ
มันเลยหนีไปจากเมืองแห่งพระเจ้า
มันต้องทำงานหนักแลกกับเงิน
เอาเว้ย เบนเน่!
เซกับเบนเน่เข้าคู่กันดีมาก
พวกมันมีพรสวรรค์ ในการประกอบอาชญากรรม
- มึงได้เยอะกว่ากู - กูต้นคิดเว้ย
นี่คือปัญหาเดียวเท่านั้น ที่พี่กูสนักเลงเก่าดันไปจ๊ะเข้าให้
ไอ้จ้อย!
ตายแล้ว นึกว่ามึงโดนซิวไปซะแล้ว
เดี๋ยวนี้รวยนี่หว่า!
อย่านะเว้ย เบนเน่ นั่นมันเงินเรา
ไอ้เวร! หยุดปากแล้วส่งเงินมาซะดี ๆ
เบนเน่ บอกไอ้ชาร์คกี้พี่แกด้วยว่า ไอ้เตี้ยมันเป็นสายให้ตำรวจ
ฉันจะไปจากสลัมนี่
ไอ้กูส! เอาไปสิ
จากพี่ชาร์คกี้ เอาไว้ใช้
สุดท้ายจ้อยก็เติบใหญ่
อายุ 18 มันได้กลายเป็นนักเลง
ที่ได้รับการนับถือ มากที่สุดในเมืองแห่งพระเจ้า
บรรลุนิติภาวะแล้วนะเว้ย ระวังตัวให้ดี!
มันเป็นหนึ่งในหมู่โจรทั้งหลาย
ที่เป็นที่ต้องการตัวมากที่สุดในริโอ
สบายดีเหรอ จ้อย?
สุขสันต์วันเกิดว่ะ ดีใจด้วยที่อายุเต็ม 18 แล้ว
ไปไกลๆตีนเลย ไอ้ทูบ้า!
โทษที เพื่อน
เบียร์ขวด!
มึงไม่เห็นกูรึไง ไอ้หอก?
ไม่เห็นกูเหรอ?
ไอ้ชิบหาย!
คราวหน้าแกตายโหงแน่ ไอ้กร๊วก!
ไอ้จ้อยมันพร้อมจะทำการใหญ่อยู่แล้ว
ขอคุยด้วยหน่อย
แล้วมันก็กระหายจะลงมือเสียเหลือเกิน
แถวนี้ใครรวยสุดวะ?
แม่งมีเป็นโหลเลยว่ะ
ดูไอ้เจอร์รี อาดรีอานี่สิ
สร้อยทอง เสื้อผ้าโฉบเฉี่ยว
ดูไอ้เปเรร่ากับนังนั่นสิ
เบร์นิซ นังนั่นเคยเป็นเมียพี่ฉัน
ดูรถมันสิ
ไอ้หมึก ทองงี้เต็มตัวไปหมด
สร้อยทอง, นาฬิกาทอง
ไอ้แครอท นั่นรถมัน
มีแต่ยี่ปั๊วทั้งนั้น
มีแต่รวยๆกันทั้งนั้น
ถ้าปล้นไปก็รังแต่จะมีผลร้าย
เงินก้อนโตน่ะอยู่กับยาทั้งนั้น
เข้าใจ
โดยเฉพาะจากการขายโค้ก
แต่มึงอยากได้เงินนี่หว่า
ก็ไม่เชิงหรอก
เราจะฆ่าไอ้พวกหน้าโง่นี่ แล้วฮุบกิจการมันมา
เมื่อไหร่ลงมือ?
เดี๋ยวนี้เลย
มารูเอซนำแสงสว่างมาให้
มันชักนำเอ็งมาที่นี่
เอ็งอยากจะอยู่ในเมืองแห่งพระเจ้าไปทำไม
ในเมื่อพระเจ้าไม่ใยดีเอ็ง
แล้ว? ข้ารู้ว่าเอ็งอยากได้อะไร
เอ็งอยากมีอำนาจ
ข้ามีอะไรบางอย่าง ซึ่งจะทำให้เอ็งสมใจนึก
หากจะเปลี่ยนโชคชะตา
เดี๋ยวข้าจะเอาของขลังนี่ให้เอ็ง
แต่ห้ามเอ็งใส่ของขลัง ผิดประเวณีกับใครเด็ดขาด
ไม่งั้น..เอ็งตายโหงแน่
เด็กคนนี้ไม่ได้ชื่อว่าจ้อยอีกต่อไปแล้ว
แต่มีชื่อใหม่ว่าเซ
เซจะเติบใหญ่
ข้าจะอยู่คู่เอ็ง เอ็งจะอยู่คู่ข้า
ไอ้จ้อยจึงกลายเป็นเซ
แล้วมันก็ลงมือฆ่า
มันลงมือในเช้าวันนึง
โดยการรวบกรรมสิทธิ์ ของเจอร์รี อาดรีอานี
มันง่วนกับการลงมือทั้งวัน
ถึงตอนค่ำ กรรมสิทธิ์ในสลัมทั้งหมด
ก็เกือบจะเป็นของมันอยู่รอมร่อแล้ว
มีของแครอทเพียงเขตเดียวเท่านั้น
ที่มันไม่ได้แตะต้อง เนื่องจากมันเป็นเพี่อนของเบนเน่
ที่เหลือก็คืออพาร์ทเม้นท์นั่นเหละ
แต่นั่นน่ะหมูอยู่แล้ว
ใคร? ใคร?
เฮ้ย ไอ้หมึก
แม่งเอ้ย ไอ้เซ เอ็งโผล่มาบ้านข้าแบบนี้เนี่ยนะ?
ใครว่าบ้านมึง?
มีอะไรวะ ไอ้จ้อย?
จ้อยพ่อมึงสิวะ!
ตอนนี้ข้าชื่อเซแล้วโว้ย
ตายโหงแน่มึง
- ไอ้ชาติชั่ว - อย่าฆ่ามันเลย มันเข้าใจแล้ว
ใช่เปล่า ไอ้หมึก?
กูยกให้หมดเลย
กูไม่อยากมีปัญหา ตกลงมั้ย?
ผมน่าจะถือโอกาสนี้ล้างแค้นแทนพี่ชายผม
ไว้ชีวิตมึงก็ได้ แต่มึงต้องทำงานให้พวกเรา เข้าใจ?
พูดน่ะง่าย
มึงจะไปไหน?
ไอ้นี่ไม่มีอะไร
มึงชื่ออะไรวะ?
รอคเกต
น้องไอ้กูส
ไอ้กูส?
ไอ้ที่ตายไปแล้วไง
มึงรีบไปไวๆเลย
ไปบอกทุกคนด้วยว่า.. เดี๋ยวนี้เซคุมกิจการหมดแล้ว
เราจะขายโค้กกัน เข้าใจมั้ย?
โคเคนนะเฟ้ย
ที่ขายอยู่ไหน?
ซ้ายมือทางนั้น
การค้ายาไม่ต่างจาก ธุรกิจประเภทอื่นนักหรอก
คนจัดหาเป็นผู้ส่งสินค้า ซึ่งบรรจุหีบห่อกันภายในสถานที่
ซึ่งจัดการกันเป็นแผนกๆไป
น่าเบื่อจะตายชัก
กัญชาจะถูกห่อไว้ใน " ถุง"
โคเคนจะถูกบรรจุไว้ในถุงก๊อบแก๊บ
แล้วก็แยกเป็น 10 หรือ 100 ห่อเล็ก
คุณจะขายยาเป็นอาชีพก็ยังได้
เด็กๆมักจะเริ่มอาชีพเป็นเด็กส่งของ
พวกนี้ถูกจ้างให้มาวิ่งงานโดยเฉพาะ
ต่อจากนั้นก็เลื่อนขั้นไปเป็นยาม
ถ้าเกิดตำรวจมา ว่าวก็จะหายไป แล้วทุกคนก็เผ่นกันป่าราบ
ต่อมาก็จะได้เป็นยี่ปั๊วหรือ "หมอก"
เมื่อไหร่ที่ตำรวจบุก "หมอก" จะจางหายไปในพริบตา
พอเลื่อนขั้นเมื่อไหร่ คุณก็จะมี "ทหาร" ประจำตัว
ถ้าคนไหนเก่งคณิตศาสตร์ ก็จะได้เป็นผู้จัดการ..
มือขวาลูกพี่
ตำรวจก็รับส่วนแบ่งของตัวเองไป
แล้วก็ไม่สร้างปัญหาอะไรให้
ในเมื่อไอ้เซมันกำจัดศัตรูไปหมดเกลี้ยงแล้ว
การยิงกันในเมืองแห่งพระเจ้า ก็หมดไปเช่นกัน
คุณจะขับรถไปที่นั่นก็ได้
เพลย์บอยทั้งหลายจะรู้สึกอุ่นใจ
เวลาพวกมันไปซื้อยากันที่นั่น
ทั้งเมืองอุดมไปด้วยคนติดยา
และเซก็ร่ำรวย
ไม่รู้จะใส่อันไหนตัดสินใจไม่ถูกว่ะ
อันนี้สิเท่
ถ้าการขายยาเป็นเรื่องถูกกฎหมายล่ะก็
เซคงได้เป็นบุรุษแห่งปีไปแล้ว
แต่สำหรับผม อะไรๆมันดูล่อแหลมไปหมด
ผมกลัวมันเหลือเกิน ก็เล่นอยู่ซะทุกที่เลย
แม่งน่ารำคาญฉิบหาย
เมื่อไหร่ผมอยากดูดปุ๊น ผมต้องไปหาแครอท
ครึ่งถุง
ขอบใจ
แต่ก็คุ้มดี
ผมเอาไว้ดูดกับอังเจเซก้าเท่านั้นแหละ
เธอกับฌาโกเลิกกันแล้ว ผมเลยลองแย๊บๆดู
ผมจวนจะชนะใจเธออยู่แล้วเชียว
รูปพวกนี้สวยมากเลยล่ะ
คิดว่างั้นเหรอ?
มุมนี้ฉันดูดีมากเลย
เธอดูสวยไปหมดทุกที่นั่นแหละ
ฉันพูดจริงๆนะ
ฉันก็เหมือนกัน
พระอาทิตย์ตกดิน ชายหาดร้างผู้คน
จุมพิตเนิ่นนาน
ผมมั่นใจว่าคราวนี้ได้แอ้มแน่
แต่พวกไอ้เปี๊ยก ดันเสือกโผล่มาซะก่อน
ขอดูดทีสิ
เอ้า
ไปก่อนนะ ไว้เจอกันใหม่
อย่าเพิ่งสิ อังเจเซก้า!
อังเจเซก้า!
แล้วของพี่ล่ะ
เก็บไว้เหอะ
ใจดีจริงๆว่ะ
นั่นเป็นครั้งแรก ที่ผมได้เจอกับพวกไอ้เปี๊ยก
เบนเน่ สเต็กกับมันทอด
เจ๋ง!
เอ้า
นี่ให้ทิป
จริงเหรอ? ขอบใจนะ
กินอะไรรึเปล่า?
ไม่
อยากแลกกับนาฬิกาเรือนนี้มั้ย?
พออังเจเซก้าเลิกกับฌาโก
มันก็เริ่มจะดมโค้กมากขึ้นมากขึ้นทุกที
ของปู่เอ็งรึไง?
เปล่า ของพ่อ
ใครติดยางอมแงมเมื่อไหร่
สุดท้ายก็จะตกอยู่ใน เงื้อมมือของยี่ปั๊วเมื่อนั้น
เอาห่อละสิบสองห่อ
ได้ห่อเดียวว่ะ
ห่อเดียวก็เอา
แต่ฌาโกน่ะคนละเรื่องกัน
ระวังสิวะ!
โทษที พ่อทูนหัว
ทูนหัวพ่อแกสิ
ฉันไปเสกน้ำมนต์ให้ลูกแก ตั้งแต่เมื่อไหร่กันวะ?
- โทษที - รีบไปไกลๆตีน!
ไอ้หมึก ขอยืมจักรยานมึงหน่อยสิ
เฮ้ย มาแข่งกันมั้ย?
ถึงไหนดีล่ะ?
ถึงทางหลวงละกัน
- ก็ได้ - พร้อมยัง?
ไป!
โคตรเหนื่อยเลยว่ะ
เก่งเหมือนกันนี่หว่า
ไปหาซื้อรองเท้าคู่นั้นมาจากไหนวะ?
ไม่ไกลจากนี่หรอก
เสื้อก็เหมือนกันใช่เปล่า?
เปล่า แถวตอนบนของเมืองน่ะ
เท่ห์ดีว่ะ
เสื้อดีไซน์เนอร์เชียวนะ
ฉันฝากเงินให้แกไปซื้อให้หน่อยได้เปล่า?
เอาเสื้อกับขาสั้นเหรอ?
หาซื้ออะไรได้ก็ซื้อมา
ไซส์อะไรล่ะ?
วัดดูสิ
เอาอะไรวัดวะ?
เอ้า ก็มือสิวะ
ไซส์รองเท้าล่ะ?
หันมา
เฮ้ย เบนเน่!
ได้ของมารึเปล่า?
- กางเกงตัวเดียวเองหรือ? - เปล่า ยังมีอีก
ชอบมั้ย?
เออว่ะ
นี่ตังค์ทอน
เก็บไว้
ขอบใจว่ะ
นี่เบนเน่
- นี่ไอ้รอคเกต - ไงว่ะ ฉันรู้จักมันว่ะ
กูเป็นเพลย์บอยแล้วว่ะ
เฮ้ยพรรคพวก ฟังทางนี้
ระวังให้ดี
พวกรักสันติชอบสะบัดก้นก่อนเอาว่ะ
อ๋อเหรอ?
ไปไกลๆส้นตีนเลย ไอ้พวกเวร!
ล้อกูเหรอวะ?
กร๊วกเอ๊ย!
เบนเน่ กูบอกให้มึง ไปยิงไอ้แครอทไม่ใช่เหรอวะ?
มันทำให้สลัมมีภัยนะเว้ย
ใจเย็นๆ ไปคุยกับมันก่อน
กูจะฆ่าไอ้ทุเรศนั่น
มึงเลิกคิดจะกำจัดคนนั่นคนนี่เสียที
กูจะฆ่ามัน
ไม่ต้องกลัว อังเจเซก้า คนที่นี่รักสันติทั้งนั้น!
ฉันไม่กลัวหรอก!
มึงจะเต้นอยู่ท่าเดียวเหรอวะ?
แล้วไอ้แครอทจะว่าไง?
ไปคุยกับมันสิวะ
เบ็นเน่เป็นนักเลงที่ใจเย็นที่สุด ในเมืองแห่งพระเจ้า
เขาชอบแบ่งปันกัญชา หรือเลี้ยงเหล้าอยู่เสมอ
ส่วนไอ้เซมันคนละขั้วกัน
มีอย่างนึงที่มันใฝ่ฝันอยู่ตลอด
นั่นคือการเป็นลูกพี่ใหญ่ของสลัม
มันกำลังหาข้ออ้าง ฮุบกรรมสิทธิ์ของแครอทอยู่
เฮ้ย แครอท
มีอะไร?
มึงไม่น่าปล่อยให้พวกไอ้เปี๊ยก มันปล้นในสลัมเลยว่ะ
มึงดูแลเขตของตัวเองไป
ส่วนกูดูแลของตัวเอง เข้าใจมั้ย?
ไปหาเหล้าแดกดีกว่า
เฮ้ย รอคเกต! สบายดีมั้ย?
ดีมาก!
- ไง เบนเน่! - ไง?
- เฮ้ย ฌาโก สบายดี? - สบาย
- กูขอได้เปล่า? - ตามสบาย
อยากดิ้นมั้ย?
บ้านมึงได้มั้ยวะ?!?
ไม่มีปัญหา!
พ่อแม่ไม่อยู่ รับรองได้อยู่กันสองต่อสองแน่!
แกได้เสียความบริสุทธิ์คืนนี้แหละ!
อย่าพูดดังไปสิวะ! เดี๋ยวได้ยินกันพอดี!
เธอสวยมากๆเลย
ขอบใจ
ตายโหง!
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก
กูรู้ว่าพวกไอ้เปี๊ยกมันคบหากับมึงอยู่
มึงคิดว่ากูโง่รึไง ไอ้เวร?
- มึงอยากฮุบกรรมสิทธิ์ของกูล่ะสิท่า? - กูอยากคุยกับมึง
เพราะมึงมันไร้น้ำยาต่างหากว่ะ
เอามือมึงไปไกลๆเลย!
พวกไอ้เปี๊ยกมันเสือกทำให้ สวัสดิภาพของเราฉิบหายกันหมด
ส่งขวดนมให้ไอ้เด็กนี่สิ
แครอท แกช่วยขอร้อง ให้เด็กมันรามือก็พอ
มันไม่มีน้ำยาหรอก
มันนี่แหละปล่อยให้พวกมันปล้นกัน
ถ้าตำรวจมาป้วนเปี้ยนล่ะก็ฉิบหายกันพอดี
เดี๋ยวกูจัดการให้
เพราะกูชอบมึงคนเดียวนะเว้ย
แต่มึงน่ะ หัดเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ไอ้เด็กนี่บ้าง
ใครเด็กแน่เดี๋ยวมึงได้รู้กัน
บอกไอ้เด็กเวรพวกนั้นด้วยว่า
ห้ามปล้นฆ่าข่มขืนในสลัมกูเด็ดขาด!
รู้แล้วว่าทำไมมึงถึงชื่อ เซ
พวกไอ้เปี๊ยก เป็นเด็กๆที่ไม่เคารพกฎสลัมกัน
พวกมันชอบปล้นบ้านเรือน ร้านรวงทั้งหลาย
โดยเฉพาะในเขตของแครอท
พวกแกมายุ่งอะไรกันวะ?
ปล้นฉันไม่ยอมหยุดเลยว่ะ!
แต่พวกมันไม่รู้กันว่า ในเมืองแห่งพระเจ้าน่ะมีลูกพี่ใหญ่
ขอบคุณที่เลือกเรา
เดี๋ยวนี้เมืองแห่งพระเจ้ามีความปลอดภัย
ต่อผู้อยู่อาศัยมากขึ้นกว่าเดิมตั้งเยอะ
เวลานี้ไม่ค่อยจะมี การปล้นอะไรกันอีกแล้วล่ะ
ถ้ามีล่ะก็ต้องไปหาเซ
- ไปเว้ย - อย่าถึงขั้นเจ็บตายอะไรเลย
กูไม่แตะต้องพวกมันหรอกน่า
- ไง สเต็ก - ไง พี่เซ?
ไปเดินเล่นกันเปล่า?
กับพี่เหรอ? รอเดี๋ยว
แม่ ผมออกไปกับเพื่อนๆแป๊บนึงนะ
ไก่นี่อร่อยฉิบหาย
ไอ้แก่นั่นกลัวจนขี้หดเชียว
สงสารมันเหรอวะ?
บ้ารึเปล่า แกน่ะ?
ทำไมไม่ปล้นธนาคาร หรือซุปเปอร์มาร์เก็ตกันละวะ?
ไอ้โง่ ขายยาน่ะดีกว่ากันตั้งแยะ
ใช่ ขายยาดีกว่า
แต่แกต้องเริ่มเป็น เด็กส่งของก่อนนะเฟ้ย
แกอยากเป็นเด็กส่งของรึไง?
เสียเวลาเปล่า กว่าจะเลื่อนขั้นน่ะใช่เวลาตั้งนาน
เอ็งต้องรอให้คนเก่ามันถูกฆ่าซะก่อน ถึงจะเลื่อนขั้นได้
ไม่อยากรอให้ใครตายก่อนหรอกว่ะ
กูจะทำแบบเดียวกับเซจ้อย
จะฆ่ามันให้หมดก่อน
นินทากูเหรอ? ลูกพี่อยู่นี่แล้วเว้ย!
กลับมา ไอ้เด็กเวร!
เด็กบ้าพวกนี้แม่งโคตรไวเลย
แม่งโคตรไวเลย เหลือแกคนเดียวล่ะแกเนี่ย
คนอื่นล่ะ?
มึงต้องรับกรรมแทนไอ้พวกที่หนีไป
เลือกเอา ให้กูยิงมือหรือตีนดีล่ะ?
เลือกเร็ว!
มือหรือตีน?
เลือกสิวะ ไอ้หอกเอ้ย!
มือ
มือใช่เปล่า?
สะใจโว้ย!
ไอ้สเต็ก ดูสิว่ามึงแน่แค่ไหน
เลือกฆ่ามันสักคนสิ
อย่าเสือก เดี๋ยวกูจัดการเอง
อย่าเสือกสิวะเดี๋ยวให้ผมจัดการโว้ย
เอาสิวะ สเต็ก
เลือกแล้วยิงแม่งเลย
เร็วสิวะ กูไม่มีเวลาทั้งวันนะโว้ย
ฆ่ามันได้แล้ว
อยากรู้ว่ามึงแน่แค่ไหน
ดีมาก!
มึงทำได้ว่ะ
มึงเป็นพวกเราแล้วโว้ย
ดีแล้ว สเต๊ก
ลุก ไอ้เด็กเวร กลับรูหนูมึงไปซะ
อย่าปวกเปียกสิวะ!
ไปบอกพวกมึงด้วยว่า
อย่าเสือกมาปล้นในถิ่นเซ
ไปเร็วๆ อย่าปวกเปียกนะมึง!
ขณะที่เซได้รับ การนับหน้าถือตาจากผู้อยู่อาศัย
เบนเน่ก็ชนะใจอังเจเซก้าเช่นเดียวกัน
ส่วนผมก็ยังโสดบริสุทธิ์ แถมยังถังแตกอีกต่างหาก
ผมไม่มีทางเลือก
ชีวิตคนตกทุกข์
ผมจำเป็นต้องทำงาน ในซุปเปอร์มาร์เก็ตแห่งนึง
ผมต้องทำงานหนัก เพื่อแลกกับเงินน้อยนิด
ผมอยากถูกปลดออกจากงานจะตายไป
ผมจะได้เอาเงินทำขวัญมาซื้อกล้องสักตัว
แต่อะไรๆมันไม่เป็นแบบนั้นน่ะสิ
นั่นพี่ที่เจอที่ชายหาดนี่หว่า
เฮ้ย พี่ชาย! ยังดูดของดีอยู่หรือเปล่า?
เออ
พี่คนนี้แม่งโคตรเลยว่ะ
เฮ้ยไอ้หนู มานี่สิ เลิกชายเสื้อให้ดูหน่อย
ให้โอกาสแม่งแล้วนะเนี่ย ยังไม่สำนึกกันเลย!
แล้วเงินทำขวัญของผมละครับ?
เงินทำขวัญไหน?
ไอ้ผู้จัดการเวรนี่นึกว่าผมร่วมแก๊งค์ด้วย
นายถูกไล่ออก เพราะประพฤติผิดอย่างแรง ไปได้แล้ว!
ผมไม่ได้สักแดงเดียว
ยังกับดำรัสจากพระเจ้าไม่มีผิด
"ความซื่อสัตย์ไม่มีวันตอบแทนได้ ลูกเอ้ย"
เล่นกับอาชญากรรม
รอรถนานจริงๆ
ป่านนี้ฉันควรไปถึงที่ทำงานตั้งนานแล้ว
ฉิบหาย ซ่อนปืนดี ๆสิวะ ประสาทรึไง?
ไอ้นี่เป็นของพี่กูสว่ะ แม่งพังไปนานแล้ว
ทางบริษัทเขาเอารถ มาวิ่งเส้นนี้ไม่มากนักน่ะครับ
ไม่ได้เป็นความผิดของใคร
ซึ่งมักจะมีคนอื่น..
เป็นความผิดของปู่ฉันแท้ๆ
แถมเรายังโดนขูดรีดกันอีก!
ขอให้มีความสุขนะครับ คุณนาย
กูรู้จักพี่คนนั้นว่ะ
เขาอยู่ในสวนสวรรค์ เดี๋ยวก็จำเราได้พอดี
แล้วไง? ถ้าเราเอาเงิน เจ้านายพี่เขาก็ไม่สนหรอก
งั้นก็ลุยเลย
ไงเด็กๆ? นี่มากัน จากเมืองแห่งพระเจ้าไม่ใช่เหรอ?
- ใช่ครับ - เดี๋ยวพี่จะให้เข้าฟรีคนนึงนะ
พวกนายน่าจะเรียนกันให้จบนะ
จะได้ไปให้พ้นๆจากสลัมเสียที
ที่นั่นน่ะตำรวจ กับอันธพาลเนี่ยพล่านไปหมด
เรียนกันรึเปล่าเนี่ย?
พี่ได้เรียนแล้วก็ได้เป็นทหารมาแล้ว
พี่เนี่ยแม่นปืนที่สุดในกองร้อยเชียวนะ
พอออกมาก็มีงานนี้นี่แหละที่พอจะหาได้
แต่คาราเต้พี่ก็เป็นนะ
ถ้ามีใครจ้างพี่ล่ะก็..
พี่ไปจากสลัมแน่
พี่ต่อสู้เป็นด้วยเหรอ?
พี่รักและสันติซะมากกว่า
แต่ถ้าพี่จำเป็นต้อง..
พี่เขาไม่รู้เลยว่า ตัวเองน่ะมีความจำเป็นแน่ๆ
แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้
ยังไม่มีเวลา ที่จะเล่าเรื่องของนอคเอ้าท์เน็ด
เราลงกันได้แล้วล่ะ
ไปกันเหอะ
ไปนะพี่
ขอบคุณครับ
เจอกันใหม่นะ
กูทำไม่ลงหรอก พี่เขานิสัยดีขนาดนั้นน่ะ
ใช่ว่ะ นั่นพี่ชายเจอร์ซอนด้วยนะเว้ย
กลับบ้านเหอะ
ไม่มีทาง! เบเกอรี่ร้านนั้นปลอดคนนะโว้ย
แล้วมึงจะพูดว่าไง?
ไม่รู้สิ "นี่คือการปล้น" ล่ะมั้ง
นี่เบอร์โทรเรา
ชอบเพลงโซลหรือกรุ๊ฟวี่ล่ะ?
โซล
คราวนี้ก็ไม่เวิร์คพอกัน
เพราะสาวเคาน์เตอร์ดันยั่วยวนเกินไป
แถมเธอยังเล่นหูเล่นตาใส่ผมเสียอีก
จะโทรหารึเปล่า?
กูชักปืนจ่อเธอไม่ลงว่ะ
เธอยั่วยวนขนาดนั้นเนี่ยนะ
กูเห็นด้วยว่ะ
โทษที
พี่หลงทางน่ะ
พี่จะไปบาร์ร่ายังไงดีล่ะ?
- ไปบาร์ร่า? - ใช่
ผมคิดไปว่า"เจ้าคนจากเซาเปาโล คนนี้ดวงซวยซะแล้ว"
เราจะไปทางนั้นพอดีครับ
จริงเปล่า?
- น้องมาช่วยพี่แท้ๆ - ถูกแล้วพี่
เพราะไม่มีใครจากเซาเปาโล เจ๋งเป้งกันเลยสักคน
ศพอยู่นี่!
เราเจอแล้วครับ สารวัตร
หวาดเสียวชะมัดเลยเนอะ
- ไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น - คุณบอกว่า..
- ร้องเพลงเพราะจริงๆ - ชอบเหรอ?
ผมชอบฟังเพลง แล้วพี่ล่ะ?
ไหนว่ามาสิ น้องชอบปู๊นด้วยรึเปล่า?
บอกไม่ถูก ผมไม่เคยลองสักที
สิงห์ขี้ยาต้องจำกำพืดตัวเองได้สิ
มีกระดาษมั้ยล่ะ? ของพี่หมดแล้ว
พอมี
เรื่องม้วนปู๊นผมมือหนึ่งอยู่แล้ว
ถ้าผมใช้ทักษะแบบเดียวกันนี้ กับผู้หญิงละก็..
ผมคงไม่พลาด โอกาสเสียความบริสุทธิ์แน่ๆ
พี่เนี่ยเป็นคนเซาเปาโลที่เจ๋งสุด ๆ
ขอบใจ น้องชาย
พวกมันใช้อะไรวะ?
ไม่กระบองก็หินแน่ๆ
แล้วเด็กล่ะ?
ไม่แตะต้องเลย ขอบคุณพระเจ้า
นานแค่ไหนแล้ว?
สักสี่ชั่วโมงเห็นจะได้
เราหามไปได้รึยัง?
เชิญเลย
ฆาตกรต้องมาจาก เมืองแห่งพระเจ้าแน่ๆเลยวะ
ไอ้ชาติชั่ว! ไอ้ชาติหมา!
มึงจำเป็นต้องฆ่าเมียมึงในสลัมด้วยรึไงวะ?
ตอนนี้ตำรวจแม่งยั๊วเยี๊ยไปหมดแล้วนะโว้ย!
ไม่เอาน่า เซ
ไม่เอาได้ไง? ไอ้เวร
ฉันต้องล้างแค้นเพื่อกู้หน้าตัวเอง
ครอบครัวมันจะพาฉันไปมอบตัว
พี่ไม่มีปัญหาแน่นอน
ตำรวจแห่กันมาก็เพราะมึง
มึงตายแน่ ไอ้กร๊วก!
พอเหอะ ไอ้เซ มึงลงโทษมันสาสมแล้ว
มึงก็รู้กฎนี่หว่า ใครฆ่าใครตายในสลัมกู
ต้องตายเป็นเยี่ยงอย่าง
นั่นมันเรื่องของมันนะโว้ย เซ
ฟังนะ ไอ้บัดซบ ไปจากสลัมนี่ซะ
มึงไม่แสดงความยำเกรงอะไรเลย เข้าใจมั้ย?
มึงรู้มั้ย เบนเน่? มึงน่ะดีเกินไป
หมองูตายเพราะงูนะเว้ย
มันไม่มีค่าอะไรหรอก
ไอ้คนทรยศ
หุบปากไปเลย ไอ้ทูบ้า
เดี๋ยวฉันพาแฟนไปเดินเล่นก่อนนะ
อย่าไปนานนักล่ะ
พอเรื่องเงียบแล้ว..
เราจะไปคิดบัญชีกับ ไอ้แครอทกันตกลงมั้ย?
มึงหาแฟนได้แล้วล่ะ ไอ้เซ
ฉันคิดอะไรอยู่รู้มั้ย เบนเน่?
คิดว่าเราเซ็กซี่รึไง?
นั่นก็ด้วย แต่ฉันหมายถึง รู้มั้ยว่าเราพอจะทำอะไรกันได้บ้าง?
เอากันอีกรอบ
ซีเรียสนะเนี่ย
เราน่าจะไปจากที่นี่กันได้แล้วนะ
ชักจะรุนแรงกันใหญ่แล้ว
ไปไหนล่ะ?
ไปอยู่ไร่
เราน่ะมีความเป็นฮิปปี้ ในหัวใจไม่ใช่เหรอ?
ไร่?
รักและสันติ?
เบนเน่อำลา
เบนเน่น่ะดีเกินจะเป็นนักเลงอีกต่อไป
เขาประสบความสำเร็จในการรวบรวมทุกคน
มาชุมนุมกันในงานอำลาของเขา
มากันหลายแก๊งค์เชียว
ทั้งกลุ่มโซล
หรือกลุ่มเคร่งศาสนา
ว่างๆผมจะไปเยี่ยมที่โบสถ์นะครับ
ขอบคุณที่มางานผมครับ
กลุ่มแซมบ้า
กลุ่มกรู๊ฟฟี่
และเซผู้ไม่เคยดิ้นแม้แต่ครั้งเดียวในชีวิต
ดิ้นกับพี่มั้ยน้อง?
ไปดิ้นกันมั้ย?
ไม่ได้ยิน..
ไปดิ้นกันมั้ย?
ไม่ ขอบใจ ฉันมากับแฟนน่ะ
ไง รอคเกต!
มานี่หน่อย กูอยากคุยกับมึงว่ะ เพื่อนยาก
จู่ๆมึงจะแยกตัวไปกับนังนั่นเฉยๆไม่ได้นะ
ทำไมไม่ได้?
กูจะไปอยู่ไร่ ดูดปุ๊น ฟังเพลงร็อคเว้ย
มึงอยากทิ้งทุกอย่างไปเพี่อนังนั่นใช่มั้ย?
เธอไม่ใช่นังนั่นนะเฟ้ย เธอเป็นแฟนกู
เราจะฮุบกิจการของไอ้แครอทมัน
กูจะยกให้มึง
แครอทมันเป็นคนดีนะเว้ย
ไอ้ห่วยแตกน่ะสิไม่ว่า!
ทุกคนมันห่วยแตก ในสายตามึงทั้งนั้นแหละ
กูถึงต้องทิ้งไปไงวะ
กูเพื่อนมึงนะ กูไม่อยากมีปากเสียงด้วยหรอก
มึงต้องเข้าใจนะ กูต้องไป
กูรักมึงว่ะเพื่อน แต่กูเบื่อเต็มทนแล้ว
ไอ้ห่วยแตก ดูสิว่ามึงแน่แค่ไหน
มึงอยากตายเหรอ?
ไปไกลๆส้นตีนเลยอีนี่!
แก้ผ้า ไอ้นิโกร กูอยากเห็นก้นมึง
เร็ว!
ถอดให้หมด!
กูอยากเห็นมึงโป๊ว่ะ
ถอด!
เร็ว ไอ้นิโกร!
อวดก้นให้คนอื่นเห็นด้วย!
หยุดทีเถอะ!
ไอ้ขี้แพ้! ถอด!
เร็วเข้า
ว่าไง เบนเน่?
กล้องตัวนี้แลกกับโค้กสักถุงจะได้มั้ย?
กูเลิกขายแล้วว่ะ
ไม่เอาน่า กูขอละกัน เพื่อนกัน
ขโมยมาใช่เปล่า?
ใช้ได้ ของพ่อกูเอง
ของพ่อมึง?
เอาไปให้ไอ้เซ
รอคเกตคงชอบกล้องตัวนี้แน่ๆเลย
- ใช่ นี่แหละ - ขอบใจ
มาแล้ว!
มึงอยากเป็นช่างภาพใช่เปล่า?
ใช่สิ
นี่ของขวัญ
ตายสิวะเพี่อน! โคตรเจ๋งเลย!
ส่ายก้นด้วย
ส่ายสิวะ
มึงจะได้ไว้ถ่ายรูปเจ๋งๆไงวะ
เอามา!
เอาคืนมา!
ไม่!
มึงบ้ารึไงว่ะ? มากเปล่าวะ?
มีคนฆ่าเบนเน่!
แม่ง! ไปเรียกรถพยาบาลมา!
ไอ้เหี้ยตัวไหนทำวะ?
เซ เบนเน่ตายแล้ว
ยัง! ไปตามหมอมา!
ไปนังสารเลว! เป็นความผิดของมึง!
โธ่เว้ย!
แครอทอยู่ไหน?
ไอ้หมึกมา
มันกำลังเดือดร้อน
ฉิบหายแล้ววะ
- ทำไมล่ะ? - ฉิบหายละกู
มึงด้วย กูว่ากูฆ่าเบนเน่ว่ะ
ไอ้เซมันจะมายึดพื้นที่มึง
เราไปเล่นแม่งกันเหอะ
มันอยู่ในลานดิสโก้ว่ะ
มึงฆ่าเบนเน่งั้นเหรอ?
กูไม่ตั้งใจ กูเล็งไอ้เซอยู่ มันเสือกขยับมาพอดี
เราไปกันเหอะ
ไอ้หมึก
มึงฆ่านักเลงนิสัยดีที่สุด ในเมืองแห่งพระเจ้าไปแล้วว่ะ
ไปเก็บไอ้เซกันเหอะ
แครอทรู้ดีว่าถ้าขาดเบนเน่ไปสักคน
มีแต่ปาฏิหาริย์เท่านั้น ที่จะช่วยกิจการของมันได้
ฉิบหายกันแล้วว่ะเพื่อน
แต่จะมีที่ไหน..
ที่จะเกิดปาฏิหาริย์ได้ดียิ่งกว่า ในเมืองแห่งพระเจ้าอีกแล้วเล่า?
ดูสิใครมา หวานใจกูนี่เอง
หลีกไปนะ
จูบก่อนทีนึง
หลีกเหอะ เคยดูสารรูปตัวเองบ้างมั้ย?
มาเหอะ เซ
ไงน้อง ทุกอย่างราบรื่นดีมั้ย?
ปัญหาน่ะง่ายนิดเดียว
ไอ้เซมันน่าเกลียด
ส่วนพี่นอคเอ้าท์เน็ดเขาหล่อกว่า
เขาจะเอาหญิงคนไหนก็ได้
ไอ้เซมันต้องใช้เงินหว่านไม่งั้นก็ใช้กำลัง
นี่เป็นการดวลกัน ระหว่างหนุ่มหล่อใจงาม..
และหนุ่มอัปลักษณ์ใจทราม
ปล่อยนะ! ปล่อย!
มึงเป็นของกูแล้ว
ไอ้ตุ๊ด
เด็กมึงโคตรมันเลยว่ะ!
พี่ไม่กล้าสู้หน้าเธอด้วยซ้ำ
ไม่กล้าจริงๆ
ทำไมไอ้ระยำนั่น มันไม่ฆ่าพี่ให้ตายไปเลยวะ?
เดี๋ยว
ทำไมกูไม่ฆ่าไอ้บ้านั่นวะ?
ไปเว้ย
แล้วแครอทเล่า?
กูให้ไปก็ไปสิ
จะฆ่ามันรึไง?
นอคเอ้าท์เน็ด ไอ้ห่วยแตก!
ออกมาสิวะ ไอ้ขี้แพ้!
ใจเย็น พี่
พี่จะออกไป ปล่อยพี่เหอะ!
เจอร์ซอน กลับมานะลูก!
ไม่เกี่ยวกับมึง ไอ้หนู เรามาหาพี่ชายมึง
คุยกันก่อนเหอะ เราหาทางแก้ไขกันได้นี่พี่
พี่ผมเขาเป็นคนรักสงบ
มันหล่อเกินจะคุยกับกูรึไง?
ไปเรียกมันมา
พี่เขาไม่ได้ทำอะไรนะ
มึงบ้ารึเปล่าวะ? มึงรู้มั้ยกูเป็นใคร?
กูเซโว้ย
เซว่ะ
ไปเรียกไอ้เวรนั่นมา!
เร็วเว้ย
ใจเย็นๆ เดี๋ยวไปเรียกมาให้
แขนกูเจ็บว่ะ
ไอ้แครอทคงต้องรอไปก่อน
ไอ้ขี้แพ้นี่มันได้รับบทเรียนแล้ว
กลับเว้ย!
เจอร์ซอน
ไอ้ชาติชั่วนั่นมันฆ่าน้องกู!
กูปล่อยไว้เฉยๆไม่ได้
อยากได้ปืนมั้ย?
ลูกแม่!
ทำใจดี ๆ แม่
ทำดี ๆนะมึง
ไม่มีทางอื่นอีกแล้วนี่
กูปล่อยให้ไอ้ขี้แพ้ตัวนั้น มันแทงกูได้ไงวะ?
- ยังกะเราเป็นพี่น้องกันเลยว่ะ - หุบปาก
แขนเราเจ็บเหมือนกันนะ
ของพี่ข้างนึง ของฉันข้างนึง
- หุบปาก! เงียบ! - ไม่น่าเชื่อว่ะ
ไอ้นอคเอ้าท์เน็ด ก็ไม่เลวเหมือนกันนี่หว่า
แม่งโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้
เงียบไปเลย ไอ้ทูบ้า! มึงนี่แสบจริงๆว่ะ
จู่ๆยังกับเมืองแห่งพระเจ้า ได้พบฮีโร่ในชั่วพริบตา
พระเจ้าคุ้มครองนะลูกชาย
ไอ้เด็กนั่นรนหาที่ตายชัด ๆ
ใจเย็นๆนะ ทำดีแล้วละ รีบไปซ่อนตัวจะดีกว่า
ผมนึกว่านอคเอ้าท์เน็ด จะมาปฏิวัติที่นี่ซะอีก
แต่พระเจ้ามีแผนอื่นเตรียมไว้ให้แล้ว
สเต็ก ยี่ปั๊วหายไปไหนกันหมดวะ?
กบดานอยู่ เซจ้อยอารมณ์ไม่ดีน่ะ
พอทำให้เราติดงอมแงมกัน
แล้วก็หนีไปกบดานกันได้ไงวะ
ช่วยอะไรอย่างสิ ไปเอาโค้กมาให้หน่อย
จะลองดูนะ
บอกว่าเอามาให้ฌาโกนะ ฉันจะได้เคลิ้มไม่หยุดไง
ไอ้สเต็ก ไปหาไอ้แครอทให้หน่อย
เซสั่งมาว่าถ้าพี่ฆ่าน็อคเอ้าท์ได้ เขาจะเลิกยุ่งกะพี่
เฮ้ย นอคเอ้าท์เน็ด มึงได้ยินรึเปล่า?
จับไอ้เด็กนั่นไว้!
ได้ยินมันพูดมั้ย?
ถ้ามึงไม่อยู่กับพวกกูล่ะก็ ตายโหงไปนานแล้ว
กูว่ามึงเข้าแก๊งค์เราเหอะ
กูไม่ถูกกับยา
นี่มันเรื่องระหว่างกูกับมันเท่านั้น
พวกระยำนั่นไม่มีค่าอะไรหรอก
แม่งดีแต่อยากครองอำนาจอย่างเดียว
เหมือนไอ้เด็กนี่ไง
แม่งหุ่นยนต์ทั้งนั้น เหมือนไอ้กุ๊ยตัวนี้แหละ
มึงคิดอะไรอยู่วะ
ไอ้หนู?มึงไม่เห็นรึว่า ชีวิตมึงจะย่อยยับ..
เพราะไอ้บ้านั่นกับไอ้แก๊งค์ ที่ชอบยิงคนเป็นว่าเล่นน่ะ?
บ้ารึเปล่า? มึงยังเด็กอยู่นะ
เด็กเหรอ? ฉันทั้งดูดทั้งดม
ฉันปล้นฆ่ามาแล้ว ฉันเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว
แม่งเอ๊ย ไร้ความคิด!
มึงรวมแก๊งค์กับเราดีกว่านา
ฆ่ามันทิ้งดีมั้ยเนี่ย?
ไอ้สเต็ก พวกกูจะเคี้ยวมึงว่ะ
เอาก็เอาวะ
แจ๋ว!
ไปบอกลูกพี่มึง
ว่านอคเอ้าท์เน็ด กับแครอทคุมที่นี่เว้ย!
มีเงื่อนไขข้อนึง
ห้ามฆ่าผู้บริสุทธิ์เด็ดขาด
กูรับไม่ได้ เข้าใจมั้ย?
ตกลง ไม่ฆ่าคนบริสุทธิ์
สเต็กโดนยำมาว่ะ!
มึงมีปืนให้กูมั้ยวะ?
ไม่มีว่ะ แต่เราไปปล้น ที่ร้านขายปืนมาก็ได้
ไม่มีปัญหา
กูไม่อยากปล้นอะไรทั้งนั้น
กูไม่ใช่นักเลงนะเว้ย
นี่เป็นเรื่องส่วนตัว ระหว่างกูกับมัน โอเค?
กูไม่ใช่นักเลง
มันข่มขืนแฟนมึง
ฆ่าลุงกับน้องมึง ยิงบ้านมึงพรุนทั้งหลัง
แถมมึงยังฆ่าพวกมันตายไปคน
ถ้ามึงไม่ใช่นักเลงก็ออกไป
เรื่องราวของนอคเอ้าท์เน็ด
นี่คือการปล้น!
นี่เป็นครั้งแรก..
ปืนลูกโม่?
ที่นอคเอ้าท์เน็ด ช่วยชีวิตพนักงานช่วยขาย
จากการถูกยิงโดยแครอท
บอกแล้วไงว่าห้ามฆ่า!
นั่นเป็นกฎนะเว้ย!
เราอยากได้เงินเจ้านาย!
ทุกคนอยู่ในความสงบ!
อยากให้เราหายหัวไปใช่มั้ย?
เราก็อยากเหมือนกัน!
ดูที่พื้นสิ!
นี่เป็นครั้งที่สอง ที่แครอท ช่วยชีวิตนอคเอ้าท์เน็ดเอาไว้
เน็ดจงรู้ว่ากฎทุกข้อ มักจะมีข้อยกเว้นอยู่เสมอ
ข้อยกเว้นว่ะ
- คุณเป็นผู้จัดการใช่มั้ย? - ใช่ครับ
นี่คือการปล้น
ทุกคนนอนลงกับพื้น!
หมอบ!
ส่งเงินมา!
ไม่ได้พูดเล่นนะ
ใครขยับตัวก่อน คนนั้นตาย!
นี่เป็นครั้งที่สาม ที่ข้อยกเว้นกลายเป็นกฎขึ้นมา
ด้วยเงินที่ปล้นมา..
แครอทกับนอคเอ้าท์เน็ด กำลังเตรียมเผชิญหน้ากับไอ้เซ
แครอทอาจปกป้องกิจการตัวเองไว้ได้
นอคเอ้าท์เน็ด ผู้ที่แม่นปืนที่สุดในกองร้อย
ต้องการล้างแค้นอย่างถึงที่สุด
กระบอกแรก ปืนอิตาเลี่ยน6 มม.
- ไหนดูสิ - ไม่เลวใช่มั้ยล่ะ?
ศูนย์เล็งไม่ค่อยเที่ยงเลยว่ะ
พี่ให้ราคาพิเศษเลย
12 มม. ลูกซอง
เห็นเปล่า?
อูซี 9 มม. ปืนอิสราเอล
- สตาร์ออฟเดวิดเชียวนะ - ปืนยิว
อยากได้ 30-06 น่ะ
ทีนี้เราได้สนุกกันสักที!
สงครามระเบิดแล้ว
เรามาเริ่มด้วยการสวดกันก่อน
พระบิดาผู้สถิตย์อยู่บนสรวงสวรรค์
พระนามของพระองค์ทรงศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง..
นักเลงมีปืนก็จริง แต่ยิงกันไม่เป็น
กระสุนหนึ่งนัดจากนอคเอ้าท์เน็ด
มีค่าถึงสิบนัดจากแก๊งไอ้เซ
เซทนไม่ไหวจึงต้องรุกประชิด
สลัมเคยเป็นสถานล้างบาป
แต่เดี๋ยวนี้กลับกลายเป็นนรกไปแล้ว
ผมจึงตัดสินใจไปซะ
เพราะเหตุนี้ผมจึงได้กลายมาเป็นผู้สื่อข่าว
ภาพแจ๋วสุด ๆ!
ฝีมือโรเจริโอ เรส์แหงๆเลย
เราเล่าถึงไหนแล้วนะ?
ไม่ต่างจากมืออาชีพส่วนใหญ่..
ผมเริ่มจากศูนย์มาก่อน ศูนย์สุดกู่
โดยนึกไม่ถึงเลยว่า มีอะไรรอคอยผมอยู่เบื้องหน้า
แทนที่ผมจะกลับบ้าน ก็เปลี่ยนไปเป็นสำนักข่าว
พี่คนนึงจากเมืองแห่งพระเจ้า ทำงานให้ห้องแล็บ
เขาช่วยให้ผมได้ใกล้ชิดกับ สิ่งที่ผมรักที่สุดในชีวิตมากยิ่งขึ้นทุกขณะ
- ไง โรเจริโอ - ไงวะ ปีแอร์?
นี่รอคเกต มันเป็นช่างภาพ
หวัดดี รอคเกต
มันเป็นแฟนนายว่ะ
จริงเปล่า? รสนิยมดีมาก รอคเกต
ฉันเสร็จแล้วว่ะ กลับก่อนนะ
เจอกัน
พี่เขาเท่ห์สุด ๆ!
ไอ้ที่ควรจะเป็นการล้างแค้นรวดเดียว..
ก็กลับกลายเป็นสงครามเต็มรูปแบบ
เมืองแห่งพระเจ้าถูกแบ่งแยก
คุณจะข้ามจากเขตนึงไปอีกเขตนึงไม่ได้
ไปเยี่ยมญาติยังไม่ได้ด้วยซ้ำ
ใครก็ตามที่อยู่ในสลัม จะถูกตำรวจพิจารณาเป็นนักเลงไปหมด
ชาวบ้านชักจะเคยชิน กับการอยู่ในเวียดนามซะแล้ว
อาสาสมัครคนแล้วคนเล่า แห่กันมาเซ็นสัญญาตายกันทั้งนั้น
เด็กนี่นะ..
มีอะไร?
เด็กแก๊งค์แครอทต่อยผม
สงครามมีข้ออ้างสัพเพเหระ
ทหารเซมันเตะก้นผม
เอา.22 ไป
ไอ้เบื๊อกที่ข่มขืนพี่สาวผม เป็นพวกแครอท
เซไล่ครอบครัวผม
ฉันฌาโก เพื่อนเบนเน่
อ่านออกรึเปล่า? คิดเลขเป็นเปล่า?
เป็น ธุรกิจนี้นะฉันถนัด
โอเค เริ่มงานได้
มีอะไร?
ผมจะมาล้างแค้นแทนพ่อ
เอ็งชื่ออะไร?
โอโต
มีอะไรวะ?
มันเป็นคนงาน
แต่มันอยากได้ปืนนะ
มันอยู่ไม่ถึงอาทิตย์หรอก
หนึ่งปีต่อมาไม่มีใครจำได้เลยว่า เหตุทั้งหมดมันเริ่มยังไง
เอาไปแดก!
สำหรับทั้งสองฝ่าย เป้าหมายก็คือ
เข้ายึดกิจการของศัตรู เพื่อเอาเงินไปซื้อปืนมาเพิ่ม
เพื่อยึดกิจการเพิ่มขึ้นอีก
ฉันทั้งดูดทั้งดม ปล้นฆ่ามาแล้ว
เป็นผู้ใหญ่เต็มตัว
สื่อทั้งหลายเริ่มให้ความสนใจ
ตำรวจจึงต้องเข้าแทรกแซง
หัวหน้าแก๊งค์จากเมืองแห่งพระเจ้า ถูกจับกุมตัวได้แล้ววันนี้
มานเอ็ล มาชาโด ฉายาน็อคเอ้าท์เน็ด..
เข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาล
หลังจากถูกยิงได้รับบาดเจ็บจากแก็งค์เซ
เรามาฟังการสัมภาษณ์ จากผู้สื่อข่าวของเรากันครับ
สงครามระหว่างแก็งค์ ยังคงดำเนินต่อไปใช่มั้ยครับ?
ใช่ครับ
มีคนตายไปแล้วกี่คนครับ?
ตายไปเยอะเหมือนกันครับ
ส่วนใหญ่เป็นผู้บริสุทธิ์
แค่คุณรู้จักผมไอ้เซมันก็ฆ่าคุณได้แล้ว
ตำรวจไม่ไปกันที่นั่นเลยรึไง?
พวกเขามาจับผม แต่ดันไม่จับมัน
ผมติดคุกในระหว่างที่มัน ยังฆ่าคนตายสบายใจเฉิบ
พวกเขาไม่ยอมจับมันสักที
นอคเอ้าท์เนด กล่าวว่า สงครามยังคงดำเนินต่อไป
อธิบดีกรมตำรวจแกเดสสัญญาว่า
จะจับกุมทั้งสองแก็งค์มาลงโทษให้ได้
ไอ้ระยำ!
ที่นี่กูใหญ่นะเฟ้ย แต่แม่งเสือก มีรูปลงหนังสือพิมพ์ซะได้
- มึงเจอรูปกูรึเปล่า? - มีแต่นอคเอ้าท์เน็ด
ลองดูสิ อย่างน้อยก็น่าจะมีชื่อกูลงในนี้บ้างน่า
ไม่เห็นมีเลย
มึงอ่านออกเหรอ?
ดูแต่ภาพเอา
ไม่มี
เฮ้ย มึงทำบ้าอะไรวะ?
มีแต่ประกาศสมัครงาน
กูไม่สนแม่งหรอก! อ่านให้หมด!
แต่ไม่มีบทความอะไรเลยนะ
มึงอยากโดนเป่าขมองเหรอ?
ต้องแสดงให้มันรู้กันว่าที่นี่ใครใหญ่
- เอากล้องกูคืนมา! - ไม่มีทาง!
ถ่ายรูปกูหน่อยสิ
กดไม่ลงว่ะ
เอาเลย
ไหนกูลองสิ
ถอย
กดไม่ติดว่ะ
มีแต่พวกโง่ๆทั้งนั้น!
กูอยากไปพ้นๆพวกมึงจังว่ะ
นึกออกแล้ว
เดี๋ยวไปตามคนรู้จักมาให้รอแป๊บ
มาแล้ว
เอากล้องไป
ว่าไง ไอ้หนู?
เอ็งเป็นช่างภาพไม่ใช่เหรอวะ?
ทำให้กล้องมันใช้ได้สิ
เราทำกันไม่เป็นว่ะ
ถ่ายให้เราด้วย
มึงนั่นล่ะเป็นคนทำพัง
เปล่าเลย
ฉันว่ามันมีปัญหาตรงนี้
มึงชื่ออะไรวะ?
รอคเกต
ขออีกรูป รอคเกต
สักสองแถวเป็นไง?
ว่าไงนะ?
สองแถวไง ทุกคนถือปืนด้วย
นายหลุดเฟรมนะเฟ้ย ให้ตายเหอะ!
คุยกับมันดี ๆหน่อยสิ
โทษที ช่วยขยับเข้าไปหน่อยนะครับ
อีกรูปนึง!
ฟิล์มหมดแล้ว
ไหนขอดูหน่อยสิ
ต้องเอาฟิล์มไปล้างก่อน
ล้าง? เท่าไหร่วะ?
งั้นเอาเงินนี่ไป แล้วถือรูปติดมือมาด้วย
ต้องถอดฟิล์มออกก่อน
ไม่ต้อง เก็บกล้องไว้เลย
เบนเน่มันอยากให้มึงอยู่แล้วนี่ กูยกให้
ขอบใจ
อย่าลืมรูปนะโว้ย! รูปถ่ายนะเฟ้ย ไอ้รอคเกต!
ปีแอร์!
ว่าไง?
พี่ช่วยล้างไอ้นี่ให้หน่อยได้มั้ย?
ไม่ได้หรอก รอคเกต เดี๋ยวฉันจะโดนเล่นเอา
ล้างได้แต่เฉพาะผู้สื่อข่าวเท่านั้นแหละ
มันเสี่ยงกับหน้าที่ฉันนะ
ล้างนี่ให้หน่อย
นี่ด้วย ตกลงมั้ย?
เดี๋ยวไปกินกลางวันก่อนนะ
นายโชคดีว่ะ เอาขนาดไหนดี?
อะไร?
ไง เอาไซ้ส์ไหนดี?
แบบว่า.. เอาแบบที่พี่ว่าเจ๋งสุด ๆละกัน
ขอบใจ
ฉิบหายแล้วสิเรา
ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โตแล้วว่ะ
มีใครบางคนพิพากษา โทษประหารกับผมเข้าให้แล้ว
ผมเลยอยากจะตะบันหน้า ไอ้งี่เง่าตัวนั้นให้เต็มรักสักที
คุณใช่มั้ยมารีน่า?
ผมม่องเท่งเพราะคุณแน่ๆ
คุณลักรูปถ่ายผมมา!
ตาย? ขโมย? เธอหมายถึงอะไรน่ะ?
อย่าเสียงดังนักสิ
ไม่ดงไม่ดังอะไรอีกแล้ว!
ผมจะตายโหงก็เพราะคุณนี่แหละ!
ก็เธอไม่รู้นี่ รูปเธอดันอยู่ในแล็บซะด้วย
ฉันไม่รู้จะทำไง
รูปที่อยู่ในแล็บ
ย่อมหมายถึงรูปที่จะต้องถูกตีพิมพ์
ฉันเห็นรูปก็เลยเอามาตีพิมพ์ซะ
คุณขโมยมา!
เปล่าสักหน่อย นี่ไง!
- เอาคืนมา! - เดี๋ยว!
เอาคืนมาดี ๆ
หมดรึยัง?
ใจเย็นๆก่อนสิ เธอชื่ออะไร?
รอคเกต
รอคเกต?
ยินดีที่รู้จักนะฉันมารีนา
ใจเย็นนะ ฉันมีเงินให้เธอด้วย ค่ารูปไง
เวลาเราใช้รูปน่ะ เราจะจ่ายให้ช่างภาพเสมอ
เธออยากเป็นช่างภาพมั้ยล่ะ?
อยากครับ
เริ่มต้นได้เจ๋งจริงๆ! ลงหน้าหนึ่งเชียว
เธอถ่ายรูปพวกนี้มาอีท่าไหนกันน่ะ?
ผมอยู่ที่นั่นครับ
รอคเกต ไม่มีช่างภาพคนไหน เข้าไปถ่ายรูปในนั้นได้เลยนะ
ถ้าเธอถ่ายรูปเซมาให้เราได้อีก..
สำนักข่าวก็จะซื้อเอาไว้ เราจ่ายให้เธอแน่
พอได้มั้ย?
ไม่รู้สิครับ
มีปัญหาอะไรเหรอ?
ปัญหาน่ะเหรอ? กลางคืนผมจะไปที่นั่นไม่ได้อีกแล้วน่ะสิ
แล้วช่วงกลางวันล่ะ?
เสี่ยงเกินไป
ดูสิเพี่อน! ในที่สุดพวกแม่งก็รู้แล้วว่าข้าใหญ่
ช่างภาพเพื่อนมึงชื่ออะไรนะ?
รอคเกต
แม่งเก่งว่ะ
เดี๋ยวกูจะซื้อไปอวดคนอื่นเยอะๆเลย
เอาไง รอคเกต เอาหรือไม่เอา?
สบโอกาสแล้วนะ
ก็ได้
ตัดสินใจถูกแล้ว ดีมาก!
เดี๋ยวพี่จะให้ฟิล์ม, เลนส์ กับกล้องอีกตัว
เดี๋ยวจะพาไปที่ห้องอุปกรณ์นะ
มีปัญหาอีกอย่าง
ว่าไง?
แล้วคืนนี้ผมจะนอนไหนล่ะ?
ตอนนี้ผมยังกลับไม่ได้
นี่เลนส์ 135 มม. นายจะถ่ายจากระยะใกล้หรือไกล?
ไกลครับ
วัดแสงเป็นมั้ย?
เป็นครับ
พี่อยู่ใกล้ไปรึเปล่าน่ะ?
อะไรก็ไม่รู้ที่ทำให้ผม เข้าไปพูดกับพวกเขาอีแบบนั้น
คงเป็นเพราะผมกำลังจะตายล่ะมั้ง..
แต่ตอนนี้ผมได้กล้องมาแล้ว..
รวมทั้งโอกาส ที่จะได้เป็นช่างภาพจริงๆด้วย
ระวังเหยียบขี้หมา
คงไม่ต้องเอ่ยกันหรอกนะ ว่าราตรียังอีกยาวไกล
อยากกินอะไรรึเปล่า?
ไม่ครับ ขอบคุณ
จะไม่กินหรือดื่มอะไรเลยเหรอ?
ปุ๊นมั้ย? ลองนี้สิ
ได้เวลานอนแล้วล่ะ
เดี๋ยวจะพาไปดูที่นอนเธอ
น้ำอุ่นนี่นา?
ใช่ เธอไม่เคยอาบน้ำอุ่นเหรอ?
ไม่เคย
แล้วทำไงล่ะ?
ก็ตั้งกาเอา
ยืนอยู่นั่นทำไม?
ให้ผมนอนห้องไหนล่ะ?
โชคร้ายนะ มีแค่ห้องเดียวเอง
เธอคงต้องนอนกับฉันแล้วละ
ผมคงจะไม่ลงลึกในรายละเอียด
จากประสบการณ์ทางเพศ ครั้งแรกของผมหรอก
ไม่ต้องเกร็ง
เพราะยังมีอีกที่นึงที่ฉากเซ็กส์ ที่มีความสำคัญกับสลัม
เป็นอย่างยิ่งก็เกิดขึ้นเช่นกัน
แครอทมาช่วยน็อคเอ้าท์เน็ด หนีจากโรงพยาบาล..
โดยไม่ต้องลั่นไกปืนสักเปรี้ยงเดียว
ตำรวจที่เฝ้าเขาอยู่กำลังตกอยู่ใน กำมืออันเร่าร้อนของนางพยาบาล
ในขณะเดียวกัน เซก็ลงทุน ซื้ออาวุธยุทโธปกรณ์
เพี่อกำจัดแครอทให้สิ้นซาก
มันทุ่มเทอย่างหนัก ถึงมันจะจ่ายไม่ไหวก็ตาม
จำลูกซองแฝดได้มั้ย?
กูมีแล้ว
กระบอกนี้ยิงได้หลายนัดติดต่อกันนะ
กระบอกนี้ยังไม่มีแน่ บราวนิ่ง
ยิงเครื่องบินตกเชียวนะ
กูไม่ยิงเครื่องบินหรอกว่ะ
ไอ้อันที่สั่งไปล่ะ? 15, ลุงแซมน่ะ
ในบราซิลหาไม่ได้หรอก
ลุงแซมเว้ย!
ไอ้นี่แก้ขัดได้
รุกเกอร์ เคยเห็นรึเปล่า? เหมือน AR 15 เปี๊ยบ
ลำกล้องเดียวกันแต่เบากว่า
ติดกล้องอินฟราเรดรึเปล่า? ยิงได้ 400 นัดต่อนาทีรีเปล่า?
ก็แล้วแต่
แล้วแต่พ่อมึงสิวะ! มึงจะเล่นไม่ซื่อกับกูใช่มั้ยเนี่ย?
กูจะได้เล่นมึงก่อนแน่
มึงกลับไปตัวเปล่าได้เลย
แล้วฉันจะบอกเจ้านายว่าไงล่ะ?
ปัญหามึงเอง เดี๋ยวมึงก็คิดออก
ได้ยินแล้วใช่มั้ย ไอ้อ้วน?
ไป๊!
มึงรีบไปเลย ไอ้ตุ้ยนุ้ย!
ไอ้เซมันก่อเรื่องผิดมหันต์เข้าให้แล้ว
มันน่าจะรู้นะว่าผู้จัดหา อยู่เบื้องหลังนักขายทุกราย
แถมพวกนี้น่ะไม่ใช่เล่นๆซะด้วย
เห็นรึยัง?
มันจะเอา AR15 ไปทำอะไรเยอะวะ?
ข่าวนี้จะต้องบังคับให้ตำรวจ เร่งสืบสวนแน่ๆ
มึงกับกูจะถูกจับไปด้วย
คิดว่าผมจะเปิดโปงงั้นสิ?
ช่างแม่งเหอะ เดี๋ยวกูจัดการเอง
แต่อย่าเสือกทำฉิบหายอีกละ
ชาร์ลี!
มานี่สิ!
ฟังนะ..ไปบอกมันว่า..
เราไปบังคับไอ้ยี่ปั๊วหน้าเหียกนั่น จ่ายเงินให้เรากันดีกว่า
มานี่สิ ไอ้หนู!
พวกแกชอบไก่กันมั้ยล่ะ?
ก็แล้วแต่
เดี๋ยวเราจะแดกไก่กัน
แล้วก็แดกไอ้แครอทเป็นของว่าง
พี่มีของขวัญให้พวกแกด้วย
เอ้า ปืนโตให้มึง
ให้จริงๆเหรอเนี่ย?
เออสิวะ แต่พี่อยากให้พวกแก มาอยู่ข้างฉันนะสู้กับไอ้แครอท
เราอยากปล้นใครตามใจชอบได้เปล่า?
ห้ามปล้นในสลัม
- มึงยิงกันเป็นรึเปล่า? - นิดหน่อย
เฮ้ยพวกมึงมาช่วยไอ้เด็กพวกนี้สิ
รู้แล้ว ทำแบบนี้
จุดเริ่มต้นของตอนจบ
จับไก่มาให้ได้!
ถ้าไอ้เซมันจับมึงได้ล่ะก็ตายโหงแน่มึง
เออเว้ย ให้มันเจอกูซะก่อนเหอะ
เฮ้ยไอ้หนู! จับไก่ตัวนั้นให้หน่อยสิ!
ตายโหง! ตำรวจมา!
อย่าหนีสิวะ!
เอานั่นมาให้กู
เฮ้ย ไอ้หัวแตงโม!
ไอ้ตุ๊ดหน้าเหียก ไปไกลๆเลยนะมึง!
ไอ้ขี้ขลาด! ไอ้กร๊วก!
ไปเหอะ ปล่อยให้พวกมันฆ่ากันเอง
ตายๆกันไปซะ
ไอ้รอคเกต! ถ่ายรูปพวกเราหน่อยสิ
รอบ้าอะไรอยู่วะ?
เกิดอะไรขึ้น?
เวร!
ลุยเว้ย!
วิ่ง! วิ่ง!
ระวัง
ฆ่าไอ้ตุ๊ดนั่นซะ! ฆ่ามัน!
ทำใจดี ๆไว้ อย่าขยับนะ
เจ็บมากเลยพี่
เดี๋ยวก็หาย น้องเอ้ย
เอ็งมาร่วมสงครามนรกนี่ทำไม?
ไอ้เน็ด! ไอ้เซแม่งโดนยิง มาเร็ว!
รอนี่นะ เดี๋ยวมาช่วย
ทนไว้ก่อน
เอ็งชื่ออะไร?
โอโต
ผมจะมาล้างแค้นแทนพ่อ
ไอ้เน็ด! ไอ้เซแม่งโดนยิง มาเร็ว!
รอนี่นะ ทนไว้ก่อน
ตำรวจระยำ
หมอบ!
- อย่าขยับ! - ชูมือขึ้น
กูอยากได้ตัวมึงนี่แหละ
มึงตายแน่ ไอ้น้อง
ใส่กุญแจมือมันซะ
รอคเกต มึงจะไปไหน?
กูมีอะไรจะต้องสะสางสักหน่อยว่ะ
เอาละ นกแก้วทั้งหลาย
ลงมา ไอ้เซ เราไปคิดบัญชีกันเหอะ
เอ็งไม่ต้อง เอ็งเป็นของขวัญให้สื่อว่ะ
ถึง 10,000 มั้ยเนี่ย?
เกือบ มีเท่านั้นแหละ
มีเท่านี้แหละครับ สารวัตร
เราค้นดูทุกที่แล้วครับ
ปล่อยมันไป
แหวนวงนี้ล่ะ? ทองรึเปล่า?
เติมให้เต็มซะนะแกยังติดเราอยู่อีก
สงครามนรก!
น็อคเอ้าท์เน็ดตาย ส่วนข้าหมดตัว!
ฉิบหายแล้วเหรอ?
เด็กๆ พวกเราต้องออกปล้น
เพี่อกู้กิจการให้คงอยู่ต่อไปซะแล้ว
กิจการของมึงงั้นเหรอ เซจ้อย?
มึงมีปัญหาอะไรวะ?
ล้างแค้นแทนเพื่อนกูเว้ย ไอ้สารเลว!
โซเวียตจู่โจม!
กิจการเป็นของเราแล้ว!
รูปนักเลงพวกนี้ เป็นเครื่องรับรองเงินเดือนผม
รูปนี้จะทำให้ผมมีชื่อเสียงโด่งดัง
อาจได้ขึ้นปกนิตยสารด้วยซ้ำ
ผมไม่หนักใจเรื่องไอ้เซอีกแล้ว
แต่ตำรวจล่ะ?
นักเลงซึ่งอ้างตัวว่าเป็นใหญ่ ในเมืองแห่งพระเจ้าถูกยิงดับ
เราจะไม่ถูกฆ่าเพราะรูปรึไงวะ?
ไม่แน่ว่ะ
อย่างน้อยมึงก็ได้งานทำ
ยังไม่เต็มตัว เด็กฝึกงานต่างหาก
จ่ายน้อยรึเปล่าวะ?
ก็น้อยอยู่
แล้วยัยนักข่าวสาวล่ะ? เป็นไงบ้าง?
ไม่มากก็น้อย
ไม่ชอบรึไง?
กูว่าพวกนักข่าวเอาไม่ค่อยเป็นหรอกว่ะ
โกโก้ปล้นบ้านสามหลังในบาร์ร่า
น่าจะฆ่าแม่งทิ้งซะ
ใครยิงโรเฌร์วะ?
- ไอ้บิฟ - ฆ่าแม่งเลย
เราน่าจะฆ่าไอ้สารวัตรกับไอ้กันด้วยนะ
แล้วเชอร์รี่ล่ะ?
งั้นก็ลุยเลย
ฆ่าสองกับอีกสามตัว
ตกลงเว้ย
เคยได้ยินเรื่องกองพลแดงเปล่า?
ไม่ แต่ถ้ามากันเมื่อไหร่ เราต้องฆ่าแม่งให้หมด
ใครเขียนเป็นบ้างวะ?
กูได้นิดหน่อย
เราทำบัญชีดำกันเหอะ ฆ่าแม่งให้หมดเลย
ไอ้นกฮูกเป็นรายแรก
ไอ้โครเดต์ด้วย
ไอ้เลโอนาร์ดด้วย แม่งติดเงินกูอยู่
ไอ้แป๊ะด้วย กูว่าไอ้เวรนี่มันกวนตีนว่ะ
ลาวดิโอด้วย
ไอ้ยักษ์อยู่ไหนวะ?
มาเร็ว ไอ้ยักษ์!
ผมลืมบอกไป
ผมไม่ได้ชื่อรอคเกตอีกแล้วล่ะ
- เวลานี้ผมชื่อวิลซอนโรดรีกิช ช่างภาพ - สร้างจากเรื่องจริง
มานูเอ็ล มาชาโด, ฉายาน็อคเอ้าท์เน็ด
เข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาล หลังจากถูกยิงบาดเจ็บจากแก๊งค์เซ
ก่อนจะออกจากโรงพยาบาล ผู้สื่อข่าวของเราได้ขอสัมภาษณ์เขา
ตายไปเยอะเหมือนกันครับ ส่วนใหญ่เป็นผู้บริสุทธิ์
แค่รู้จักผม หรือเป็นเพี่อนผมก็เกินพอแล้ว
ถ้ามันคิดว่ามีคนรู้จักผม
มันก็จะฆ่าทิ้งซะ
ตำรวจไม่ไปกันที่นั่นเลยรึไง?
พวกเขามาจับผม แต่ดันไม่จับมัน
ผมติดคุกมาสามครั้งแล้ว
ในระหว่างที่มันยังฆ่าคนตายสบายใจเฉิบ
แต่พวกเขาไม่ยอมจับมันเสียที
น็อคเอ้าท์เนด กล่าวว่า สงครามยังคงดำเนินต่อไป
อธิบดีกรมตำรวจโฮเซ่ แกเดสสัญญาว่า
จะจับกุมทั้งสองแก็งค์มาลงโทษให้ได้